வலைப்பதிவுகளின் திரை விமர்சனம்
புதுப்பிக்கப்பட்ட நேரம் : May 26, 2015, 1:09 am
சூடான சினிமா இடுகைகள்




















சமீபத்தில் எழுதப்பட்ட திரை விமர்சனம்



எனக்கு வேறு எங்கும் கிளைகள் கிடையாது என்ற படத்தில் நடித்து வருகிறார் காமெடி அரசர் கவுண்டமணி.ஒரு காலத்தில் தமிழ் ...மேலும் வாசிக்க
எனக்கு வேறு எங்கும் கிளைகள் கிடையாது என்ற படத்தில் நடித்து வருகிறார் காமெடி அரசர் கவுண்டமணி.ஒரு காலத்தில் தமிழ் சினிமாவில் கொடிகட்டிப் பரந்த நடிகர் கவுண்டமணி சிறிது காலம் சினிமாவை விட்டு ஒதுங்கி இருந்தார்.

தற்போது மீண்டும் தமிழ் சினிமாவில் கதையின் நாயகனாக எனக்கு வேறு எங்கும் கிளைகள் கிடையாது என்ற படத்தில் முழுமுதல் காமெடியனாக களத்தில் குதித்திருக்கிறார்.

இன்றுவரை தமிழ் சினிமாவின் பல எவர் கிரீன் வசங்களுக்கு சொந்தக் காரரான கவுண்டரின் இந்தப் படத்தை இயக்குனர் சுசீந்திரனிடம் உதவியாளராக இருந்த பாலமுருகன் இயக்குகிறார்.

எங்களுக்கு வேறு எங்கும் கிளைகள் கிடையாது என்ற புகழ் பெற்ற வசனத்தையே தலைப்பாக வைத்திருப்பதால் படத்தின் மீதான எதிர்பார்ப்பு ஏகத்திற்கும் எகிறிக் கொண்டே செல்கிறது கோடம்பாக்கத்தில்.மீண்டும் கவுண்டரின் நடிப்பு பிரவேசத்தால் கவுண்டரின்ரசிகர்கள் ஹாப்பி அண்ணாச்சி.

கவுண்டர் அண்ணா மீண்டும் வாங்கண்ணா தமிழ் சினிமாவில ஒரு ரவுண்டு...


show_hide_content அச்சு  தமிழ்மணம் நிர்வாகிக்கு அறிவிக்க  


மறைக்க நினைத்தால்  கனக்க நினைக்க தோன்றும் உண்மை சொன்னால்  மனது அமைதிகொள்ளும் ...மேலும் வாசிக்க
மறைக்க நினைத்தால் 
கனக்க நினைக்க தோன்றும்
உண்மை சொன்னால் 
மனது அமைதிகொள்ளும்

show_hide_content அச்சு  தமிழ்மணம் நிர்வாகிக்கு அறிவிக்க  


தமிழ் ஸ்டூடியோ நடத்திய "பாலுமகேந்திரா" குறும்பட விருது வழங்கும் விழா நேற்று கோடம்பாக்கத்தில் BOFTA [Blue Ocean Films Technology & Academy] ...மேலும் வாசிக்க
தமிழ் ஸ்டூடியோ நடத்திய "பாலுமகேந்திரா" குறும்பட விருது வழங்கும் விழா நேற்று கோடம்பாக்கத்தில் BOFTA [Blue Ocean Films Technology & Academy] பள்ளியில் மிகச் சிறப்பாக நடந்தது.  என்னை போன்ற ஒரு சினிமா ஆர்வலனுக்கு பாலுவின் பெயரில் விருது வாங்குவதை விட சிறப்பு ஒன்று இருக்க முடியாது.



இந்த விருது அறிவிக்கப்பட்டதும், "இதற்கு தானே ஆசைப்பட்டாய் பிரதீப் குமாரா? என்று ஆர்வம் போங்க, என்னுடைய [என் இயக்கத்தில் உருவான] குறும்படங்களான "விடியல்", "தமிழ் கிஸ்", "பச்சா பையா" ஆகியவைகளை சமர்ப்பித்து விட்டேன். மூணுல ஒன்னாவது தேறாதா என்ற நப்பாசை தான். சமீபத்தில் வெளியிட்ட "Article 39" படமும் தாயாராய் இருந்ததால் அதையும் சமர்ப்பித்தோம். ஆக இந்த போட்டியில் என் படங்கள் மட்டும் நான்கு :-)

எடிட்டர் லெனின் அவர்கள் முதல் சுற்றுக்கான பதினாறு படங்களை தேர்ந்தெடுத்தார். அதில் ஒன்று "Article 39(F)"! சனிக்கிழமையே, முதல் சுற்றுக்கு தேர்வான பதினாறு படங்களில் "Article 39" தேர்வானது குறித்து அலைபேசியில் அழைத்து சொன்னார்கள். ஞாயிற்றுக் கிழமை 1:30 மணிக்கு அந்த பதினாறு படங்களும் சாரு நிவேதிதா, லீனா மணிமேகலை, BOFTA நிறுவனர் தனஞ்செயன், எடிட்டர் லெனின் [ஜூரி] முன்னர் திரையிடப்பட்டது.

ஞாயிற்றுக் கிழமை ஒரு மணிக்கே "Article 39" க்ரூ ஆஜர். ஆனால், ஏதோ சூப்பர் ஸ்டாரின் முதல் நாள் ஷோ போல், தியேட்டர் ஃபுல். !. உள்ளே நிற்க இடமில்லை.  படங்கள் இன்னும் திரையிட ஆரம்பிக்கவில்லை. "என்னடா இப்படி ஆகிவிட்டதே! நம் படத்தை திரையில் பார்க்க முடியாமல் போய் விடுமோ? "என்று ஸ்க்ரீனுக்கு வெளியே நின்று கொண்டிருந்தேன். அப்போது லெனின் அவர்கள் உள்ளே வந்து கொண்டிருந்தார்கள். அத்தனை கூட்டத்தில் வாசலில் நின்று கொண்டிருந்த என் மீது அவரின் கண்கள் நின்றது. ஒரு புன்முறுவல். "எனக்கு அவரை தெரியும், அவருக்கு என்னை தெரியாதே!" என்று நான் முழித்துக் கொண்டே "வணக்கம் சார்" என்றேன், என் அருகில் வந்து என் தோளில் கை வைத்து நின்று "ரொம்ப நல்ல நடிச்சுருக்கே! அருமையா இருந்தது. ஆமா, இத்தனை படமா எடுப்பே? என்றார்!" எனக்கு ஒரு நிமிடம் தலை கால் புரியவில்லை. "ரொம்ப நன்றி சார்" என்று வாயில் வார்த்தை வராமல் தடுமாறிக் கொண்டிருந்தேன். எனக்கு என்னமோ அங்கேயே அப்போதே அவார்ட் கிடைத்து விட்டது போல் இருந்தது. அவ்வளவு பெரிய மனிதர், இத்தனை படங்களை பார்த்து விட்டு, என்னை அடையாளம் கண்டு வாழ்த்துகிறார் என்றால், இதை விட வேறு என்ன வேண்டும். புளகாங்கிதம் அடைந்து விட்டேன். அவருக்கு பின்னால் வந்த ஒருவர், கை கொடுத்து, "உங்க எல்லா படத்தையும் பாத்தாரு, ரொம்ப நல்லா பண்ணி இருந்தீங்க" என்றார்.


பிறகு தமிழ் ஸ்டூடியோ அருண் என்னை பார்த்து விட்டு, "படத்துல நடிச்சுருக்கீங்களா? சீக்கிரம் வரச் சொன்னேன்ல?" என்று செல்லமாய் கோபித்துக் கொண்டார். அருண், நான் 1:30 நிகழ்ச்சிக்கு 1 மணிக்கே வந்துருக்கேன் என்றேன். "நிகழ்ச்சி காலையில 10 மணியில இருந்து!" என்று புள்ளி வைத்தார். பிறகு அவர் லெனின் ஐயாவை சாப்பிட அழைத்தார். சாப்பிட கீழே இறங்கியவர் என்னை பார்த்து கையால் "வா" என்று சைகை செய்து கொண்டே முன்னால் போனார். நான் நாய்க்குட்டி மாதிரி அவர் பின்னாலேயே போனேன். அவர் அருகில் என்னை அமர வைத்து மறுபடியும் பாராட்ட ஆரம்பித்தார். "எல்லா படங்களும் பாத்தேன், அதெல்லாம் வேற யாரோ டைரக்ட் பண்ணி இருக்காங்க போல, இது தான் சிறப்பா இருந்தது!" என்றார். அதெல்லாம் ஆரம்ப காலத்துல நானே பண்ணதுங்க, இது பாலாஜி டைரக்ட் பண்ணார் என்று அருகில் இருந்த இயக்குனரை கை கட்டினேன். அவ்வளவு நேரம் அவர் அருகில் இருந்ததையே நான் மறந்து விட்டேன். பாலாஜி மன்னிப்பாராக! பிறகு அவரையும் பாராட்டினார். போட்டிக்கு வந்த 65 குறும்படங்களில் 16 தேர்வு செய்ததாக சொன்னார். "65 படம் எப்படி சார் பாத்தீங்க?" என்றதற்கு, "படம் பாக்க தான் நமக்கு எப்பவுமே புடிக்குமே, கின்னஸ் ரெக்கார்டுக்கே கொடுக்கலாம் அத்தனை குறும்படங்களை பாத்துருக்கேன் என்றார்! பிறகு நல்ல குறும்பட போட்டிகளில் கலந்து கொண்டு பல படங்களை பார்க்க வேண்டும் என்று சொன்னார். அத்தனை பேச்சுக்களிடையிலும் "நீங்க சாப்பிட்டீங்களா?" என்று கேட்டார்.

அதோடு விடாமல் உள்ளே சென்று உட்காரும்போது என்னை கையோடு கூட்டி போய் அவர் அருகே அமர்த்திக் கொண்டார். அங்கே மக்கள் நிற்க இடம் இல்லாமல் இருக்கும்போது நான் சொகுசாய் ஒரு சேரில் அமர்ந்து கொண்டது எனக்கே கொஞ்சம் உறுத்தியது. நல்ல வேலையாய் லீனா வந்து விட்டதால், அருண் வந்து விரட்டுவதற்குள், நான் இடத்தை காலி செய்து எழுந்து நின்று கொண்டேன்.

பதினாறு படங்களும் திரையிட்டு முடிந்ததும், மாலை ஆறரை மணிக்கு விருது வழங்கும் நிகழ்ச்சி. கார்த்திக் சுப்பாராஜ், மாலன், லீனா, சாரு, லெனின் மற்றும் தனஞ்செயன் எல்லோரும் இந்த நிகழ்வை பற்றியும், குறும்படங்களின் முக்கியத்துவங்கள் பற்றியும், அதன் முன்னேற்றங்களை பற்றியும் எடுத்துரைத்து பேசினார்கள்.

சாரு, லீனா, தாங்கள் பார்த்த பதினாறு குறும்படங்களில் இருந்த குறை நிறைகளை மேலோட்டமாய் எடுத்துரைத்தார்கள். வணிக சினிமா சுற்றி இருக்கும் அத்தனையும் அழித்து வேகமாய் முன்னேறிக் கொண்டிருக்கும்போது, குறும்படங்கள் தான் இலக்கியத்துடன் ஒரு நட்பை வளர்த்துக் கொள்கிறது என்பது ஆறுதலாய் இருப்பதாய் லீனா ஒரு கருத்தை முன் வைத்தார். அதோடு குறும்படங்களுக்கே உரிய மெலோட்ராமா, செண்டிமண்ட், க்ளிஷேடாய் இருப்பதையும், இவைகளில் எந்தப் படமும் இன்னும் ஒரு முழுமையான கலை வடிவம் என்று சொல்வதற்குரியதாய் இல்லை என்றும் குறிப்பிட்டார். சாரு, மாற்று சினிமா மேல் தனக்கு உள்ள பயத்தையும், இசையை சரியாய் உபயோகப்படுத்துங்கள், ஐரோப்பிய சினிமாக்களை பாருங்கள் என்றும் கேட்டுக் கொண்டார். அடுத்து பேச வந்த லெனின் அவர்கள் தன் அனுபவங்களை ஆக்கப்பூர்வமான மொழியில் ஒரு கொண்டாட்ட மனநிலையில் பேசி எல்லோரையும் அந்த மனநிலைக்கு கொண்டு சென்றார். வகுப்பில் மாணவனை கேள்வி கேட்டு எழுப்பும் ஆசிரியரை போல் தான் படத்தில் பார்த்து அவர் மனதில் பதிந்த உருவங்களை எழுப்பி எல்லோருக்கும் அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டே இருந்தார். எங்கள் குழுவினரை எழுப்பி நல்லதாய் சில வார்த்தைகள் பேசி விட்டு, "அதுக்காக அவங்களை தேர்ந்தேடுதேன்னு நெனைச்சுடாதீங்க!" என்றார்.

எந்தப் படம் வென்றது என்று சொல்லாமல், மேலோட்டமாய் எல்லோரும் நிறை குறைகளை சொல்லிச் சென்றது ஒரு புது அனுபவம். "தேவை இல்லாத இடங்களில் இசையை போட்டு ஏன் கொல்கிறீர்கள்?" என்று சாரு சொல்லும்போது அவர் எந்தப் படத்தை பற்றி பேசுகிறார் என்று தெரியாமல், அதை ரசிப்பதா, இல்லையா என்று ஒரே குழப்பமாய் இருந்தது. அது ஒரு பயங்கரமான த்ரில்லிங் அனுபவத்தை கொடுத்தது.

ஒரு வழியாய் அனைவரும் பேசி முடித்து, விருதுக்கான படங்கள் அறிவிக்கப்பட்டது. "கண்காணிப்பின் மரணம்", "ஆயா" ஆகிய படங்கள் முதல் இரண்டு இடத்தையும், "ஞமலி", "Article 39 (F)" சிறப்பு பரிசுகளை வென்றது. எங்களை பொருத்தவரை, பங்கு பெற்றதே முதல் வெற்றி! முதல் சுற்றில் வெற்றி பெற்றது அடுத்த வெற்றி. அதன் பிறகு, லெனின் போன்ற ஒரு ஆளுமை எங்களை அருகில் அமர்த்தி பேசுவது பெரிய வெற்றி. இதற்கு மேல் விருது வேறு கொடுத்தால் அதை போனஸாய் தான் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்! "இதோடு எப்படி உங்களை விடுவது?" என்பது போல், சமீபத்தில் கார்த்திக் சில குறும்படங்களை ஒன்றிணைத்து வெளியிட்ட "பெஞ்சு டாக்கீஸ்" படத்தை போல் வெற்றி பெற்ற நான்கு படங்களையும் ஒன்றிணைத்து வெளியிட இருக்கிறார்கள். மிக விரைவில்; வெள்ளித் திரையில் - Article 39 (F)! இப்படித் திணற திணற...:-)







இத்தனை செலவு செய்து, இத்தனை உழைப்பை சேர்த்து, இப்படி ஒரு விருதை வழங்குவதால் தமிழ் ஸ்டூடியோவுக்கு ஒன்றுமே கிடைக்கப் போவதில்லை. "நாட்டுக்கு உழைக்கிறேன்!" என்றாலே வீட்டில் திட்டுவார்கள்; தமிழ் ஸ்டூடியோ குழுவினர் "நல்ல சினிமாவுக்கு உழைக்கிறேன், அதற்காக இத்தனை பணத்தை செலவழிக்கிறேன்!" என்று இத்தனை வேலைகளை செய்கிறார்கள் அவர்கள் வீட்டில் எப்படி அவர்களுக்கு சோறு போடுகிறார்கள் என்று எனக்கு புரியவில்லை. இதற்கெல்லாம் நன்றி என்ற ஒரு வார்த்தை க்ளிஷேடாய் போய் விடும் :) அதிலும் அருணிடம் சென்று நன்றி என்று என்ன ஆரம்பித்தாலும் மனிதர் சுட்டு பொசுக்கி விடுவதை போல பார்க்கிறார். எதுக்கு வம்பு?

கடைசியாய் ஒன்று சொல்கிறேன்,

பாலுமகேந்திரா நல்ல படங்களையும், நல்ல மாணவர்களையும் சினிமாவிற்கு விட்டுச் சென்றிருக்கிறார்  - உத்தம கலைஞன்! 

show_hide_content அச்சு  தமிழ்மணம் நிர்வாகிக்கு அறிவிக்க  


படம் ஆரம்பிக்கும்போதே கதை நடக்கும் இடத்தையும் , அதன் சூழ்நிலையையும் ...மேலும் வாசிக்க


படம் ஆரம்பிக்கும்போதே கதை நடக்கும் இடத்தையும் , அதன் சூழ்நிலையையும் நமக்குக் காட்டிவிடுகிறார்கள் . இருண்டகண்டம் என்றழைக்கப்பட்டதாலோ என்னவோ நம் மக்களுல் பெரும்பாலானோர் நைல் நதி பாயும் எகிப்து மட்டுமே சிறிது வளமான நாடு என்றும் மற்ற நாடுகள் அனைத்தும் கொளுத்தும் வெயிலில் தகிக்கும் சஹாரா பாலைவனமாகவும் மீந்த இடங்கள் அவற்றின் எச்சமாக இருக்கும் என்ற எண்ணத்தில் இருக்கிறார்கள் . ஆனால் உண்மையில் ஆப்ரிக்கா , இயற்கை வளங்களின் சொர்க்கம் . உலகின் மிகமுக்கியமான  விலையுயர்ந்த பலபொருட்களுக்குப் பிறப்பிடம் ஆப்பிரிக்கா தான் . அதனால் தான் என்னவோ அக்கண்டம் காலங்காலமாய் சோகத்தின் விளிம்பில் வாடுகிறது . அந்நாட்டு மக்கள் பிறக்கும்போதே சாவை எதிர்கொள்ளத் துணிகிறார்கள் . காரணம் , காலனி ஆதிக்கம்  மற்றும் ஏகாதிபத்தியம் . நாம் ஷின்ட்லர்ஸ் லிஸ்ட் பதிவில் பார்த்த ஏகாதிபத்தியத்தை ஒருமுறை நினைவிற்கு கொண்டுவாருங்கள் . ஐரோப்பிய நாடுகளின் காலனி ஆதிக்கத்தில் உலகமே ஒருமுறை அடங்கிக்கிடந்திருந்தாலும் , ஐரோப்பியர்களைக் காட்டிலும் அமெரிக்காவின் காலனியில் மாட்டிய நாடுகளின்  நிலை தான் மிகமிக மோசம் என்பது உலகறிந்ததே ! அப்படி மாட்டிய ஒரு நாடான சியர்ரோ லியோன் எனும் ஆப்ரிக்க நாட்டில் நடந்துகொண்டிருக்கும் கொடுமைகளை விளக்குவது தான் இத்திரைப்படம் .

ஒரு அழகான காலைப்பொழுது . மீனவனான சாலமன் வான்டே(டி) தன் மகனை எழுப்பி பள்ளிக்கு கிளப்புகிறான் . அவன் மனைவி கைக்குழந்தையுடன் படுத்துக்கொண்டிருக்கிறாள் . மகனைப் பள்ளிமுடித்து திருப்பி அழைத்து வருகிறான் . தன்னைப்போன்று தன் மகனும் மீனவனாகிவிடக்கூடாது என்ற நடுத்தரவர்க்கத்துமக்களின் நியாயமான ஆசை அவனுக்குள் இருப்பது ஆச்சரியமன்று . திடீரென மூன்று ஜீப்களில் கையில் துப்பாக்கியும் பெரிய ரேடியோவில் பாப் பாடலும் போட்டுக்கொண்டு கும்பல் வருகிறது . சாலமனின் கிராமத்தை நோக்கி நுழையும் ஜீப்களில் இருப்பவர்கள் இறங்கக்கூட நேரத்தை வீண் செய்யாமல் அங்கிருந்தபடியே படபட வென சுட்டுத்தள்ளுகிறார்கள் . சுடுபவர்களில் பலர் சிறுவர் . பத்து வயதுகூட நிரம்பாத சிறுவன் ஒருவன் வெறிபிடித்தபடி சுட்டுவிட்டு சிரிக்கிறான் . சாலமன் தன் குடும்பத்தைத் தப்பிக்க வைக்கிறான் ; ஆனால் அவன் மாட்டிக்கொள்கிறான் . ஊரிலிருப்பவர்களை வரிசையாக நிற்க சொல்லி ஒவ்வொருவரின் கையையும் அந்த கும்பல் வெட்டுகிறது . சாலமனின் முறை வரும்போது அதிர்ஷ்டவசமாக தப்பிக்கிறான் .
மேலே சொல்லும் கும்பலின் பெயர்  RUF . அந்த கும்பல் எதற்காக கையை வெட்டினார்கள் தெரியுமா ? மக்கள் யாரும் ஓட்டு போடக்கூடாதென்பதற்காக. இதுதான் அப்போது அந்நாட்டின் வழக்கம் . 
ஆப்பிரிக்காவில் வைரம் இருப்பதை முதன்முதலில் ஒரு சிறுவன் கண்டுபிடித்ததாக கூறுவர் . நான் அக்கட்டுரையை வாசித்திருந்தாலும் மறந்துவிட்டது . அங்கு வைரம் இருப்பது தெரிந்தபின் அந்நிய நாட்டினர் உட்பட அனைவரின் படையெடுப்பும் ஆப்ரிக்காவை நோக்கியதாகவே இருந்தது . ஆப்பிரிக்க நாடுகளின் ஆட்சியாளர்களுக்கு வெளிநாட்டுநிறுவனங்கள் பலவிதமான அன்பளிப்புகளையும் பணத்தையும் காட்டி ஒவ்வொரு நாட்டையும் விலைக்கு வாங்கின . பின் அந்நாட்டின் வளங்களை ஸ்ட்ராவுக்கு பதில் பெரிய பெரிய மோட்டர் போட்டு உறிஞ்சின . அப்படியொரு நாடுதான் இந்த சியர்ரோ லியோன் . காலனியாதிக்கத்திலிருந்து விடுபட்ட இந்நாட்டை ஆண்ட முதல் ஆட்சியாளரைத் தவிர மற்றவர்கள் அனைவரும் ஊழல் பெரும்பன்னிகளாகவும் , பணத்திற்காக பெற்ற தாயையே அவுசாரிகளாக்கும் அளவிற்கு மோசமானவர்களாகவும் இருந்தனர் . ஒருபுறம் கார்ப்பரேட் கொள்ளை , மறுபுறம் ஆட்சியாளர்கள் தொல்லை. என்னசெய்வதென்றே புரியாமல் தவித்த மக்களின் நிலை பரிதாபத்திற்குரியதானது . அரசின் கஜானா , பீடி வாங்கக்கூட முடியாதநிலைக்குள்ளானது . அரசு அதிகாரிகளுக்கே சம்பளம் தரமுடியாத நிலைக்கு போனது . அந்நேரத்தில் மக்களின் நிலை என்னவாக இருந்திருக்கும் என்று யோசித்துப்பாருங்கள் . பொறுத்துப்பார்த்த மக்களின் துணைவனாய் RUF இயக்கம் வந்தது . தங்களின் எதிர்கால சந்ததியினரையாவது மகிழ்ச்சியுடன் வாழவைக்கவேண்டும் என்ற நோக்கில் மக்களும் அதை ஆதரித்தனர் . ஆனால் அவ்வியக்கத்தின் மகிமையும் போகப்போக தெரியவந்தது . புரட்சி இயக்கம் மக்களை வைத்துத் திருட ஆரம்பித்தது . நாட்டிலிருக்கும் வைரங்களை அள்ளி , தங்களை ரட்சிப்பவனாய்க் காட்டிக்கொண்டு , தங்களின் சுகபோகவாழ்வினை மேம்படுத்த முயன்ற ஒரு ஹிப்பிக்கூட்டமாக RUF மாறியது . அவ்வியக்கம் , தன்னை ஆதரிக்காத மக்களை துரோகி என்று கூறி சுட்டது . எல்லாபக்கமும் மக்களுக்கு மரண அடி . இந்தமாதிரியான சூழலில்தான் ஐரோப்பியநாடுகளிலுள்ள நிறுவனங்கள் சியர்ரோ லியோனின் வைரத்தை இனி வாங்கக்கூடாது என்று முடிவெடுத்தன . ஆனால் அது வெளியுலகிற்கு , உள்ளுக்குள்ளே தங்களின் ஏஜென்ட்களை வைத்து RUF –ன் வைரங்களை வாங்கி , சியர்ரோ லியோனின் அண்டை நாடான லிபியா நாட்டிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட வைரம் என்றுகூறி வியாபாரத்தைத் தொடர்ந்து நடத்த ஆரம்பித்தன . இந்த வைரங்களைக் கடத்தும் ஏஜென்டாக தான் நம்ம காப்ரியோ இப்படத்தில் வருகிறார் .

சரி கதைக்கு வருவோம் . சாலமன் RUF – விடம் மாட்டியபிறகு வைரத்தைத் தேடும் பணியில் ஈடுபடுத்தப்படுகிறான் . அவ்வாறு அவன் தேடும்போது 100 கேரட் மதிப்புள்ள ஒரு பெரிய பிங்க் வைரம் கிடைக்கிறது . அதை யாருக்கும் தெரியாமல் மறைக்கப்போகும்போது RUF காமென்டரிடம் மாட்டிக்கொள்கிறேன் . அதேநேரம் ராணுவத்தாக்குதல் நடக்க , அங்கிருந்து தப்பித்து ராணுவத்திடம் மாட்டிக்கொள்கிறான் . அதேநேரம் வைரக்கடத்தல் ஏஜென்டான முன்னாள் ராணுவ வீரர் ஆர்ச்சர் , ஒரு கடத்தலில் ஈடுபட்டபோது மாட்டி சிறையில் இருக்கிறான் . படுகாயமடைந்த RUF கமான்டரை , ராணுவம் கைதுசெய்து சிறைக்கு அழைத்துவருகிறது . அந்த கமான்டர் , சாலமனைப் பார்த்து வைரத்தை எங்கு வைத்திருக்கிறாய் என்று சிறையிலேயே கத்த , அந்நேரம் ஆர்ச்சர் அதனை நன்கு கவனிக்கிறான் . ஆர்ச்சருக்கு வைரம் ராணுவத்தில் மாட்டிவிட்டதால் தன் முதலாளியான காலினலிடம் பணம் தரவேண்டிய நிர்பந்தம் இருக்கிறது . பின் சிறையிலிருந்து  வெளிவந்த ஆர்ச்சர் , சாலமனை வெளியில் கொண்டுவருகிறான் . அவனிடம் வைரத்தைப்பற்றி கேட்கிறான் . ஆனால் சாலமன் எதுவும் தெரியாதது போல் இருக்கிறான் . ஒருகட்டத்தில் தொலைந்துபோன அவனது குடும்பத்தை மீட்டுக்கொடுப்பதாக வாக்குறுதி கொடுக்கும் ஆர்ச்சர் , அதற்கான பயணத்தை மேற்கொள்கிறான் . அதேநேரம் ஒரு பாரில்  மேடி எனும் ஜர்னலிஸ்டை சந்திக்கிறான் . அவளுக்கு அவன் ஏஜென்ட் என்பது தெரியவர அவனிடமிருந்து உண்மையை தெரிந்துகொள்ளவேண்டுமென முயற்சிக்கிறாள் . ஆனால் ஆர்ச்சர் உண்மையைக் கூறாமல் சென்றுவிடுகிறான் . இப்போது சாலமனுக்கு உதவ வேண்டுமெனில் ஜர்னலிஸ்டான மேடியின் உதவி தேவைப்படுகிறது . அவளுக்கு வைரக்கடத்தலைப்பற்றிய விஷயங்களை ஆதாரத்துடன் சொல்வதாக ஒப்புக்கொண்டு அதற்கு கைமாறாக சாலமனின் குடும்பத்தைக் கண்டறிய உதவவேண்டுமென்கிறான் . ஒருவழியாக சாலமனின் குடும்பத்தைக் கண்டறிந்தாலும் சாலமனின் மகன் RUF –ல் மாட்டிக்கொண்டான் என்பது தெரியவருகிறது . வைரத்தைத் தேடி சாலமனும் ஆர்ச்சரும் , அவ்வைரத்தைப் பதுக்கிய இடத்திற்கு செல்கிறார்கள் . ஆனால் அவ்விடத்தில் RUF –ன் கேம்ப் இருக்கிறது . உடனே தன் கலினலுக்கு ஆர்ச்சர் இதைப்பற்றித் தெரிவிக்கிறான் . அவர்களும் அங்கு காலை வான்வழித்தாக்குதல் நடத்துவதாக கூறிவிடுகிறார்கள் . ஆனால் இரவில் தான் சாலமனுக்குத் தன் மகன் அங்கு ஒரு இளம்தீவிரவாதியாக இருப்பது தெரியவருகிறது . ஆனால் RUF – ன் கமான்டரிடம் சாலமன் மாட்டிக்கொள்கிறான் . இப்போது சாலமனிடம் வைரத்தை எடுத்துத்தருமாறு கமான்டர் சொல்ல , அதேநேரம் வான்வழி தாக்குதல் நடக்க , அதைத்தொடர்ந்து என்ன ஆனது என்பதனை படத்தினைப் பார்த்துத் தெரிந்துகொள்ளுங்கள் .

படத்தில் பல காட்சிகள் ரசித்துப் பார்க்கும்படியானதாக இருக்கும்ம . அதுவும் வசனம் ; சான்ஸே இல்ல ரகம் . ஆர்ச்சர் காலினலுடன் பேசும்போது சாலமனுக்கு கிடைத்த சிவப்பு வைரத்தைப்பற்றி காலினல் விசாரிப்பார் . அப்போது ஆர்ச்சர் ‘அந்த வைரம் கிடைத்திருந்தால் நான் இந்நேரம் இந்த கண்டத்தில் இருந்திருப்பேனா ’ என்பார் . அப்போது காலினல் ஆர்ச்சரின் கையை நீட்டச்சொல்லி அதில் சிறிது மண்ணை எடுத்துப் போடுவார் . அப்போது அவர் பேசும் வசனத்தை நன்கு கவனியுங்கள் .
Danny, give me your hand.
That's red earth. It's in our skin.
The Shona say the color
comes from all the blood
that's being spilled
fighting over the land.
This is home.
You'll never leave Africa.

இதேபோல் ஆர்ச்சர் பழகும் அந்த பார் ஓனரும் , அடுத்தநாள் RUF வந்து அனைத்தையும் அழித்துவிடும் என்பதை அறிந்தும் இது என்நாடு என்று அங்கேயே அதைப்பற்றி சிறிதும் கவலைப்படாமல் இருப்பார் .

RUF- விடம் மாட்டிய சாலமனின் மகன் டியா வாண்டிக்கு அவர்கள் எப்படியெல்லாம் பேசி மனமாற்றுகிறார்கள் என்பதனையும் முதல்முறை அவன் கையில் துப்பாக்கியைக் கொடுத்து கண்ணைக் கட்டிவிட்டு ஒருவனைக் கொலைசெய்யவைத்து அவன் பிஞ்சுமனதில் நஞ்சுபாய்ச்சுகிறார்கள் என்பதனையும் பார்க்கும்போது மனம் கனக்கும் . சியர்ரோ லீயோனின் தலைநகரான ஃப்ரீ டவுனை RUF கைப்பற்றும் காட்சியில் ஈவிரக்கமே இல்லாமல் ராணுவமும் தீவிரவாதிகளும் அப்பாவிப் பொதுமக்களைச் சுட்டுவீழ்த்தும்போது போரின் கொடுமை என்னவென்று தெரியாதவர்களுக்கு கண்டிப்பாக புரியும் . கைப்பற்றிய பின் புரட்சிகர இயக்கம் என்றழைத்துக்கொள்ளும் RUF படையினர் நடத்தும் வெறியாட்டங்கள் சொல்லிமாளாது . காரில் ராணுவத்தினரைக்கட்டி தெருவில் இழுத்துச்செல்வதும் , தலைகீழாக தொங்கவிட்டு சித்திரவதை செய்யும்போது மனிதநேயமென்றால் கிலோ எவ்வளவு என்பதுபோல் இருக்கும் .

சாலமனுக்காக ஆர்ச்சர் மேடியிடம் உதவிகேட்பான் . அவள் கேட்ட விஷயங்களை சொல்வதாகக்கூறி அவன் கேட்ட உதவியை அவளும் செய்வாள் . சாலமனின் குடும்பத்தைக் கண்டுபிடிப்பதற்காக கிய்னி அகதி முகாமிற்கு செல்வார்கள் . அந்த முகாமை பார்த்து வெறுப்பான மனதுடன் மேடி சொல்லுவாள் . மொத்த நாடும் அகதிகள் முகாமில் இருக்கிறது என்று . உண்மைதான் . அந்த கிய்னி முகாமில் ஏறத்தாழ 10 லட்சத்திற்கும் அதிகமான அகதிகள் வாழ்ந்தார்கள் . தன் மனைவியையும் குழந்தைகளையும் பார்த்த சாலமன் தன் மகனைப்பற்றி கேட்பான் . அவள்  , RUF அவனை இழுத்துச்சென்றதைச் சொல்வாள் . என்னசெய்வதென்று புரியாமல் கதறும் சாலமனை ராணுவத்தினர் வந்து அடிப்பார்கள் . அந்நேரத்தில் ராணுவத்தினர் சாலமனை சுட்டுக்கொல்லக்கூடத் தயாராகுவார்கள் . ஆனால் அதைப்பொருட்படுத்தாத சாலமன் , தன் மகன் RUF – ல் சிக்கிக்கொண்டானே என்று கதறுவான் .  மனிதனின் உணர்ச்சிகளுக்கு முன் மூளையாவது மயிராவது என்பது போன்ற காட்சி அது . அது உண்மைதான் . ஓரிடத்தில் நம்முயிர் போகும் என்று தெரிந்திருந்தாலும் அந்த கணத்தில் நம் உணர்ச்சிதான் மேலிடும் . பைய வீட்டில் அமர்ந்து யோசிக்கும் போது லூசு மாதிரி பன்னுறான்னு மற்றவர்களை நாம் குறை கூறினாலும் அந்த நேரத்தில் தோன்றும் உணர்வுகளின் சக்தி மகத்தானது . மரணத்தைப்பற்றிய பயமில்லாதது.


தன்னைப்பற்றி ஆர்ச்சர் , மேடியிடம் சொல்லும்போது தன் ஆப்ரிக்காவைப்பற்றிய  ஒரு வசனத்தைக் கூறுவான் .
Sometimes I wonder will God ever forgive us for what we've done to each other? Then I look around and I realize God left this place a long time ago.
இந்த வசனத்தை எதுக்காக இங்குமுன்வைத்தேன் என்று தெரியவில்லை . இது படிப்பதற்காக அல்ல ; புரிவதற்காக . இதேபோல் சாலமனின் கேள்விக்கு ஆர்ச்சர் பதிலளிக்கும் காட்சிகளில் வரும் வசனங்களும் அட்டகாசம் . லௌலீக வாழ்க்கையை மிக எளிமையான கேள்விகளால் கேட்பான் சாலமன். 

அதேபோல் மேடிக்கும் ஆர்ச்சருக்குமிடையே உருவாகும் அழகான காதல் கவிதையைப்போன்றது. நான் பார்த்த படங்களிலேயே முதன்முறையாக கிஸ்ஸே அடிக்காத காதலர்கள் , இந்த ஆங்கிலப்படத்தில்தான் இருக்கிறார்கள் .

இதுபோல் பல விஷயங்கள் குறிப்பிட்டு சொல்ல இருந்தாலும் வழக்கம்போல இதுவும் நீளமானதொரு பதிவாகிவிடக்கூடாது என்பதில் நான் கொஞ்சம் கவனம்கொள்ள ஆரம்பித்துவிட்டேன் . ஆர்ச்சராக டீகேப்ரியோ . இவரின் நடிப்பைப்பற்றி தனியொரு பதிவெழுதிவிடலாம் என்பதால் இப்பதிவில் மேற்கொண்டு எதனையும் குறிப்பிட இயலவில்லை . சாலமனாக வாழ்ந்திருப்பவர் ட்ஜுமான் ஹௌன்சௌ ( என்னங்கடா பேரு இது ? ) . கடைசியாக வந்த FAST 7 –ல் மோஸ் எனும் மொசப்பிடிக்கும் வில்லனாக வந்திருப்பாரே ! அவர் தான் . ஆனால் இப்படத்தில் வெறுமனே வராமல் அட்டகாசமாக நடித்தும் இருக்கிறார் . வழக்கம்போல இப்படத்திற்காகவும் ஆஸ்கார் பரிந்துரைக்கப்பட்டு வாசற்படியோடு வெளியே துரத்தப்பட்டார் . ட்ஜூமாவிற்கும் பரிந்துரைக்கப்பட்டு திருப்பி அனுப்பப்பட்டார் . சார்லஸ் லிவ்விட்டின் எழுத்தில் உருவான இத்திரைப்படத்திற்கு உயிர்கொடுத்தவர் எட்வர்ட் ஸ்விக் . எட்வர்டுக்கு பக்கபலமாக உயிரோட்டமான இசை கொடுத்தவர் எனக்கு மிகமிகப்பிடித்த இசையமைப்பாளர்களில் ஒருவரான ஜேம்ஸ் ஹோவர்ட் ; எட்வர்டின் கனவை திரையில் பிடித்துக்கொடுத்தவர் எடார்டோ செர்ரா .   

BLOOD DIAMOND என்பதற்கான வரலாற்றை பார்க்கத்தேவையில்லை . இப்படத்திலே எதற்காக BLOOD DIAMOND என வைத்தார்கள் என்பதற்கு கிளைமேக்ஸில் விளக்கம் இருக்கிறது . மொத்தத்தில் அருமையான திரைப்படம் . கண்டிப்பாக பாருங்கள் . வன்முறைக்காட்சிகள் போகிறபோக்கில் காட்டப்பட்டாலும் மனதைக் கொஞ்சம் திடமாக வைத்துக்கொண்டே பார்ப்பது நலம் .


show_hide_content அச்சு  தமிழ்மணம் நிர்வாகிக்கு அறிவிக்க  


உலக அளவில் ஆஸ்காருக்கு அடுத்தபடியாக எல்லோராலும் கொண்டாடப்படும் கேன்ஸ் சர்வதேச திரைப்பட விருது விழாவில் விமர்சகர்கள் விருதைத் தட்டிச் ...மேலும் வாசிக்க
உலக அளவில் ஆஸ்காருக்கு அடுத்தபடியாக எல்லோராலும் கொண்டாடப்படும் கேன்ஸ் சர்வதேச திரைப்பட விருது விழாவில் விமர்சகர்கள் விருதைத் தட்டிச் சென்றுள்ளது இந்தியத் திரைப்படமான மாஸான் .

68 வது கேன்ஸ் திரைப்பட விழாவில் விருதை வாங்கிய ஒரே இந்தியப் படமான மாஸானை இயக்கிய நீரஜ் கெய்வான் என்பவர் இயக்கிய முதல் படம் இது. தனது முதல் படத்திற்கே அங்கீகாரம் கிடைத்ததில் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்த நீரஜ் தனது ட்விட்டர் பக்கத்தில் இதனை வெளிப்படுத்தியுள்ளார்.

நான்கு சிறிய நகரங்களுக்கு இடையேயான பயணத்தை கதையாகக் கொண்ட இந்தப் படத்தில் விக்கி கவுசால், ரிச்சா சந்தான் மற்றும் ஸ்வேதா திரிபாசு ஆகியோர் நடித்துள்ளனர்.

பார்வையாளர்களின் பலத்த கரகோசங்களுக்கு இடையே விமர்சன விருதை (எப்.ஐ.பி.ஆர்.இ.எஸ்.சி.) வென்றுள்ள இந்த படம் படத்தை எடுத்தவர்களுக்கும் அதில் நடித்தவர்களுக்கும் அடுத்தடுத்த சிறந்த படங்களை எடுக்க வேண்டும் என்ற நம்பிக்கையை அளித்துள்ளது.


show_hide_content அச்சு  தமிழ்மணம் நிர்வாகிக்கு அறிவிக்க  


கடந்த ஒருமாதகாலமாக எந்த திரைப்படத்திற்கும் செல்லவில்லை என்பதைவிட பார்க்கவே இல்லை என்று சொன்னால் பொருத்தமாக இருக்கும். நேரமின்மை ...மேலும் வாசிக்க


கடந்த ஒருமாதகாலமாக எந்த திரைப்படத்திற்கும் செல்லவில்லை என்பதைவிட பார்க்கவே இல்லை என்று சொன்னால் பொருத்தமாக இருக்கும். நேரமின்மை மற்றும் தீவிர வாசிப்பில் ஆழ்ந்தகாரணத்தால் எத்திரைப்படத்தையும் பார்க்கமுடியவில்லை . உத்தமவில்லன் , புறம்போக்கு, MAD MAX FURY ROAD என மிஸ் செய்த படங்கள் ஏராளம் . நேற்று வெள்ளிக்கிழமை என்பதைக்கூட மறந்துவிட்டேன் என்றால் பாருங்களே ! எப்படியாவது இந்த திரைப்படத்தையாவது பார்த்தே தீரவேண்டும் என்று முடிவெடுத்து சற்றும் அறிமுகமில்லாத ஒரு கிராமத் தியேட்டருக்கு சென்றேன் . அந்த தியேட்டரைப் பார்த்தால் இழுத்துமூடி பலவருடங்களான பாழடைந்த பங்களா போன்ற எஃபெக்டை காட்டியது . திடீரென எக்சலில் வந்த ஒருவர் கேட்டைத் திறந்தார் . பின் வெளியில் நின்றிருந்த என்னையும் என்னைப்போலவே அதைத் தியேட்டர் என நம்பி படம் பார்க்க வந்திருந்த சிலரையும் அழைத்தார் . எதுக்கு கூப்டராங்கனு தெரியாமலே அவரை நோக்கி சென்றால் 50 ரூபாய்பா என்றார் . எதுக்குங்ணே என்றால் டிக்கட் விலை பா என்றார் . சரி என்று அவரிடம் கொடுத்து விட்டு டிக்கெட்டுக்காக நின்றேன் . என்னப்பா ? என்றவரிடம் டிக்கெட் என்றால் அதெல்லாம் வேண்டாம்பா நீ போய் பாரு என்றார் . எனங்கடா இது ? தியேட்டரா இல்ல டூரிங் டாக்கிஸா என்று படத்தைப் பார்க்குமுன்னே பயந்தவாறு உழ்நுழைந்த எனக்கு இன்ப அதிர்ச்சி . வெளியே பார்க்க படுகேவலமாக இருந்த திரையரங்கு , உள்ளே சுத்தமாகவும் ஓரளவு நன்றாகவும் இருந்தது . சிலசமயங்களில் திருவள்ளுவரின் வாக்கைக்கூட நம்மவர்கள் பொய்க்கவைத்து விடுகிறார்கள் என்றவாறே படத்தைப்பார்க்க ஆரம்பித்தேன் . என்ன ஆச்சரியம் ? RDX , AURO 3D போன்ற சவுண்ட் டெக்ன்றாலஜியையெல்லாம் அடித்துத் தூக்கி எறிந்தார்போல் சவுண்ட் எஃபெக்ட் அதகளம் செய்தது . படத்தில் ஒரு இடி இடித்தால்கூட தியேட்டரே வைப்ரேட் மோடுக்கு மாறியது . எனக்கெல்லாம் ஹார்ட் பீட் எகிற ஆரம்பித்துவிட்டது .

பொதுவாக பேய்ப்படங்களைத் தியேட்டருக்குச் சென்று ரசிப்பதைவிட , வீட்டில் ஹெட்போன் மாட்டிக்கொண்டு FULL VOLUME –ல் தனியாக பார்ப்பதுதான் எனக்குப் பிடிக்கும் . தியேட்டருக்குச் சென்றால் பக்கத்தில் வரும் சில பக்கோடா வாயர்கள் , மெனமெனவென்று ஏதாச்சும் அருகிலிருப்பவர்களிடம் கமெண்ட் அடித்துக்கொண்டோ , பாடாவதியான செல்போனில் ‘ஆளான நாள் முதலா ’-வென்று  ரிங்டோன் அடித்துக்கொண்டோ , நம்மை வெறுப்பேத்தும் . இன்றும் என் பக்கத்தில் ஒரு கலூரிமாணவர்கள் கூட்டம் வந்திருந்தார்கள் . படம் ஆரம்பிக்கும் முன்னே ஆதிகால டப்ஸ்மேஷ்களை போட்டு சாவடித்துக்கொண்டிருந்தார்கள் . போச்சுடா ! இன்னைக்கு நாம படத்த பாத்த மாதிரிதான்னு தவித்த எனக்கு படம் ஆரம்பித்ததும் தியேட்டர் சவுண்ட் எஃபெக்டில் அவர்கள் பேயரைந்தவர்களாகினர் .

இந்த தியேட்டர்புராணத்தை ஓரங்கட்டிவிட்டு திரைப்படத்தைப்பற்றி பார்க்கலாம் . நம் தமிழ் சினிமாவில் கடைசியாக வந்த சீரியஸ் பேய் ஹாரர் & த்ரில்லர் எதுவென்று உங்களுக்கு நியாபகமிருக்கா ? கொஞ்சம் கடினமான கேள்விதான் . ஒருநிமிடம் யோசித்துவிட்டு தான் ‘யாவரும் நலம்’ என்று பதில் சொல்லவேண்டியுள்ளது (நடுவில் வந்த ‘ரா’ , ‘ஆ’ எல்லாம் அந்தளவு திருப்தி படுத்தாமல் போன திரைப்படங்கள் . வந்த தடமும் போன சுவடுமில்லாமல் திரையரங்கை விட்டு வெளியேறிவிட்டன .) . காரணம்  அந்தளவு நம்மை காமெடி பேய்த்திரைப்படங்கள் ஆக்கிரமித்துவிட்டன . வழவழவென நாய்க்குட்டி போடுவதுபோல் தமிழ்சினிமாவில் காமெடிப்பேய்களை உலாவவிட்டுக்கொண்டே இருந்ததால் எனக்கே ஒரு டவுட் வந்துவிட்டது . உண்மையில் பேய்ப்படங்கள் என்றால் இதுதான் என்றவொரு இலக்கணத்தை எனக்குள்ளே எழுதமுற்படும் அளவிற்கு ப்ரைன்வாஷ் செய்துவிட்டார்கள் தமிழ் இயக்குநர்கள் . இனிமேல் தமிழ்சினிமாவில் பேய் என்றாலே காமெடிதான் என்றநிலையை உருவாக்கி வைத்துவிட்டார்கள் .
1408 , DRAG ME TO HELL , HAUNTING IN CONNECTICUT , SHINING , CABIN IN THE WOODS , CONJURING மாதிரியான சீரியஸ்பேய் திரைப்படங்களைப் பார்த்து வளர்ந்தவன் நான் . இதில் 1408 திரைப்படத்தை மட்டும் நான் திரும்ப பார்க்கவே கூடாது என்று சத்தியம் செய்துவைத்திருக்கிறேன் . காரணம் அந்த படம் பயப்படுத்தாது ; ஆனால் பயங்கரமாக பதட்டப்படவைக்கும் . பேய்ப்படங்களைப் பொறுத்தவரை முதல்முறை ஆஹா ஓஹோவென்று தெரிந்தாலும் மீண்டும் பார்க்கும்போது முதல் 20 நிமிடங்களிலேயே கொட்டாவி வரவைத்துவிடும் . காரணம் பேய்ப்படங்களுக்கு வெறும் ஸ்பெசல் எஃபெக்ட் , சவுண்ட் எஃபெக்டை மட்டும் நம்பி எடுக்கப்படுவதுதான் . ஆனால் SHINING மற்றும் 1408 போன்ற திரைப்படங்கள் அதனின்று தள்ளி நிற்கின்றன . காரணம் ஆடியன்சை , பேயைக்காட்டி பயமுறுத்தாமல் அந்த கதையின் சிச்சுவேசனையும் , கேரக்டர்களின் உணர்வுகளையும் நமக்குள் இறக்கியிருப்பதுதான் . அப்படிப்பட்ட திரைப்படங்கள் தமிழில் வெகுகுறைவு . சமீபகாலங்களில் அப்படியொருத் திரைப்படமே கடந்த 4 ஆண்டுகளில் வரவில்லையென்றுதான் சொல்லவேண்டும் . இப்படியெல்லாம் என்னைப்போலவே  புலம்பிக்கொண்டிருக்கும் ஹாரர் பிரியர் நீங்களென்றால் தயங்காமல் இத்திரைப்படத்திற்கு செல்லலாம் .

படத்தின் கதைப்படி நான்கு நண்பர்கள் ; அதில் ஒருவன் இயக்குநராக ஆசைப்படுகிறான் . அவனுக்கு டிமான்டி காலனி எனுமிடத்தில் உள்ள ஒரு பங்களாவைப்பற்றிய தகவல்களும் அதன் வரலாற்றுப்பிண்ணனியும் அரசல்புரசலாகத் தெரியவருகிறது . அதைவைத்து ஒரு பேய்த்திரைப்படம் இயக்கமுயற்சிக்கிறான் . ஆனால் வாய்ப்புக் கிடைக்கவில்லை . ஒருமுறை நால்வரும் குடித்துவிட்டு  , எங்கேயாவது செல்லலமா எனக்கேட்க , அப்போது இயக்குநராக விரும்புவபன் டிமான்டி காலனி பேய்பங்களா பற்றி கூறி அங்குசெல்லலாமெனக் கூறுகிறான் . நால்வரில் ஒருநண்பன் பயந்தசுபாவமுள்ளவன் ; அவனையும் வலுக்கட்டாயமாக இழுத்துக்கொண்டு பங்களாவிற்கு செல்கிறார்கள் ; பின் திரும்பியும் வந்துவிடுகிறார்கள் . வந்தபின் இயக்குநராக முயற்சிப்பவன் அந்த பங்களாவிற்கு சென்றது அங்குள்ள ஒரு அரியவகைகல்லாலான நகையைத் திருடுவதற்குத்தான் என்றுகூறி நகையை எடுத்துக்காட்டுகிறான் . அதன்பின் ? நகையைத்தேடி டிமான்டி வர , நடிகர்களைக் காட்டிலும் நமக்கு பயம் அதிகமாகிவிடுகிறது . இந்த டிமான்டி யார்? அவன் எதற்காக பேயாகிறான் என்பதற்கு ஒரு ப்ளாஷ்பேக் உள்ளது . அதெல்லாம் கூறிவிட்டால் த்ரில் போய்விடும் .

வழக்கமாக பேய்வரும் நேரத்தில் மட்டும் காத்தடிப்பது , கதவடிப்பது , மழைபெய்வது என இயற்கையைத் தன் இஷ்டத்திற்கு பயன்படுத்திக்கொண்டிருந்த இயக்குநர்கள் மத்தியில் இப்படத்தின் இயக்குநர் அஜய்  மிகச்சரியாக கையாண்டிருப்பதுமுதல்  ஒவ்வொருவரின் சாவைப்பற்றியும் லவாகமாக காட்டியிருப்பது சபாஷ் . கதையில் சிலஇடங்களில் 1408 –ன் மிகச்சிறியசிறிய அளவு தாக்கமிருந்தாலும் 1408 –ன் காப்பி என்பதை ஏற்றுக்கொள்ளமுடியாது . ஒவ்வொருத்தரைப்பற்றியும் சுருக்கமான அறிமுகத்துடன் துவங்கும் திரைப்படத்தில் இந்த சீன் தேவையில்லை , அந்த சீன் தேவையில்லை என்று சொல்வதற்கு எதுவுமே இல்லை . காமெடி என்றபெயரில் மொக்கை போட ஆயிரம் இடம் இருந்தாலும் , நீட்டான கதையுடன் அட்டகாசமான திரைக்கதையை வைத்து டெக்னிக்கலாக ஒரு அட்டகாசமான பக்கா ஹாரரைக் கொடுத்திருக்கிறார் அஜய் . அஜய்க்கு உறுதுணையாக ஒளிப்பதிவாளர் அஜய் சிங்கும் இசையமைப்பாளர் கேபா ஜெரமியாவும் செமையாக கைகொடுத்துள்ளார்கள் . கேமரா ஆங்கிள் அட்டகாசம் , ஹாலிவுட் நேர்த்தி ; ஏன் ஹாலிவுட்டில்கூட இந்தளவு அருமையாக கேமரா ஆங்கிள் உபயோகிக்கப்படவில்லை என்றே சொல்லலாம் . முதல்பாடல் கொஞ்சம் சுமாராக இருந்தாலும் பிண்ணனி இசையில் கேபா வெளுத்து வாங்கியிருக்கிறார் .

படத்தில் மைனஸ் என்றால் , வோஜா போர்டு காட்சிகளில் நண்பர்கள் கூப்பிட்டதும் உடனே பேய்வந்துவிடும் என்பதை மட்டும் கொஞ்சம் ஜீரணிக்கமுடியவில்லை . அதேபோல் அருள்நிதியின் லுக் தான் மாறியிருக்கிரதே தவிர நிறைய இடங்களில் வழக்கம்போல திருடிமாட்டியவர்போல முழிக்கின்றார் . இவற்றைத்தவிர இந்த படத்தில் வேறெதுவும் பெரிய மைனசாக தெரியவில்லை .

மொத்தத்தில் குடும்பத்துடன் பார்த்து பயப்படவேண்டிய ஒரு MUST WATCH HORROR .  படத்தின் வெற்றியைப்பொறுத்து இதேபோல் பக்கா HORROR –க்கு தமிழ்சினிமா மாற வேண்டும் .

show_hide_content அச்சு  தமிழ்மணம் நிர்வாகிக்கு அறிவிக்க  


காதலிக்க ...மேலும் வாசிக்க
காதலிக்க ஆரம்பிக்கும்போது இருக்கும் சுவாரசியம் ஒருகட்டத்தில் சுவாரசியம் அற்றுப்போய் நீர்ந்துபோகின்றது. இருவரில் ஒருவர் காதலைமுறித்துக் கொள்ளவேண்டிய தேவை ஏற்படுகின்றது. காதலிக்கின்றார்கள் சலிப்புத்தட்ட முறித்துக்கொண்டு விட்டுவிலகுகின்றனர், காதலென்பது விளையாட்டாக போய்விட்டது இதுதான் எஸ்..நிலான் எழுதி இயக்கிய குறும்படத்தின் மையக்கரு.

கொலைகள் தொடர்ச்சியாக நடக்கின்றன துப்பறிதலும் இன்னொருபக்கம் நடக்கின்றன முடிவில் யார் கொலையாளி கொலைகள் எதற்கென்ற பதிலோடு குறும்படம் முடிவுக்கு வருகின்றது. இயல்பாக நேர்கோட்டில் பயணிக்கும் கதை. ஒவ்வொரு பாத்திரங்களை சித்தரிக்கும்போது உளவியல் பின்புலங்களும் அதுசார்ந்த தர்க்ககட்டமைப்புகளும் உருவாக்கப்பட வேண்டும் இவைகள் இல்லாமல் வெறும் காட்சியூடகமாக சித்தரிக்கும்போது முழுமையற்ற விலத்தப்பட்ட அபத்தப் படைப்பாக உருவாகும்.

ஆரம்பக் காட்சியில் கொலை செய்யப்பட்டவரின் உடலை புகையிரதநிலையத்தில் பார்க்க பொலிசார் பிளட்போம் பாய்ந்து வருகின்றனர். அங்கே அவர்கள் உரையாட ஆரம்பிக்கும் உரையாடல் வடிவங்கள் அபத்தமாக ஆரம்பிக்கின்றன. கொலையை துப்பறியும் பாத்திரமாக அமைக்கப்பட்ட பாத்திரம் சார்ந்த சித்தரிப்புகள் ஆரம்பக்கட்டத்தைக்கூட தாண்டவில்லை. நடைமுறையில் கிரைம் பிராஞ்ஜில் பொலிசாக இருப்பவர் அடிக்கடி கொலைகளையும், இரத்தத்தையும் பார்ப்பவர் அவருக்கு கொலை ஒன்று நடந்துவிட்டது என்று அறிவிக்கும்போது அவர் ஷிட்.. என்று அடித்துக்கொண்டு பதற்றப்படபோவதில்லை அப்படியா இதோவாறன் என்று இயல்பாக எதிர்கொள்வார். கொலைகள் செய்யப் பயன்படுத்தப்பட்ட இதய வடிவம் சார்ந்த உலோகத்தினை பத்திரப்படுத்துகின்றார்கள் அதனை மொட்டைமாடியில் கொலையைப்பற்றி உரையாடும்போது ஷோப்பிங் பையினுள் இருந்து எடுக்கின்றனர் எத்தனைபெரிய அபத்தம் இது. சீல்வைக்கப்பட்ட உறையில் அல்லவா இவை பத்திரப்படுத்தப்படும்.

இரண்டாவது கொலையும் நடந்தபின் கொலை செய்யப் பயன்படுத்தப்பட்ட இரண்டுகூரி உலோகத்தகடுகளை பொருத்திப்பார்க்க ரொம்பவேமுயல்கின்றனர் பொலிஸார். ஒத்தியல்பான இரண்டு வடிவங்களை பொருத்திப்பார்க்க நுன்னியலாக துப்பறியவேண்டிய பொலிசார் எடுத்துக்கொள்ளும் நேர இடைவேளைகள் நகைப்புக்குரியது.

தொடர்ச்சியாக நடைபெறும் கொலைகளுக்கான முடிவினை அறிந்து அவ்முடிவினை பொலிசார் ஆதரிக்கின்றார் என்று சொல்லப்படுவது அபத்தத்தின் உச்சம். பிளாஷ்பேக்கில் சொல்லப்படும் காட்சிளில் அதற்கான உருக்கும் வலிமையில்லை. கருத்தியல் ரீதியாக படத்தின் மையம் காதலில் ஏமாற்றப்பட்டவர்கள் ஏமாற்றியவர்களை கொல்லவேண்டுமென்று நிறுவ எத்தனிக்கின்றது. ஒரு குறும்படத்தின் செய்தி இந்தளவுக்கு அபத்தமாக இருப்பதினை ஒருபோதும் ஏற்கமுடியாது. ஏமாற்றப்படுவதற்கான காரணத்தை அலசி அதற்கான தீர்வை முன்வைத்திருக்கவேண்டும். ஏன் காதல் விளையாட்டாக போய்விட்டது அதற்கான அடிப்படை முரண்கள் என்ன? அதனை உள்வேண்டி அதற்கான தீர்வை கொடுத்து இருக்கவேண்டும். இதுவே கலைப்படைப்பின் அணுகுமுறையாக இருக்கும். படத்தின் இறுதியில் வரும் காட்சித்துண்டு அபத்தத்தின் உச்சம். காதலை காதலியிடம் முன்மொழிய இருந்த நபரிடம் ஒருவர் காதல் இப்ப விளையாட்டா போச்சு ஜோசித்து காதலிங்க என்று உபதேசம்கொடுகின்றார். உபதேசம் வேண்டிய நபரும் காதலை முன்மொழியாமல் காதலே வேண்டாமென்று செல்கின்றார். காதல் விளையாட்டாகபோக வாய்ப்பிருக்கு எனவே காதல்விளையாட்டாக போகவிருக்கும் தன்மையை தவிர்க்க உபதேசம் கொடுத்திருக்கவேண்டும். இந்தக் கலந்துரையாடலில் அதற்கான தீர்வை இயக்குனர் கொடுத்திருக்கவேண்டும். அவ்வாறு இல்லாமல் காதல் விளையாட்டபோச்சு பார்த்துக் காதலிங்க என்றரீதியில் விஷக்கருத்துகளை தூவுவது கவலையலிகின்றது. இந்தப் பாத்திரத்தில் நடித்திருப்பது இயக்குனர் என்பது இன்னும் தர்மசங்கடமானது. நாம் சொல்லவரும் கருத்துகளின் நுண்ணரசியல் தன்மையை புரிந்து நெறியாள்கைய கையாளச் செல்லவேண்டும். இந்த அடிப்படை அறங்கள் இல்லாமல் நாம் இந்திய சினிமாவினை வெல்வோம் என்றும் அதற்கு எமது படைபுக்களை சமூகவலைத்தளத்தில் பகிருங்கள் என்று அறைகூவல்விடுப்பது முரண்நகையானது. ஒரு நல்ல படைப்பை உருவாக்கினால் மிச்சம் தானாக நடக்கும்.

நடிப்பு செயற்கைத்தனமாக நிறைந்திருக்கின்றது. நாயகன் நாயகியை கன்னத்தில் அறையும் காட்சியைத் தவிர நடிப்பின் பாவனைகள் மிளிருமிடமில்லை. ஒளிப்பதிவு,ஒலிப்பதிவு மற்றும் இசை தோராயமாகக் காட்சிகளோடு பொருந்த எத்தனிக்கின்றன. குறும்படங்களை மீண்டும் மீண்டும் உருவாக்குவதன் மூலம்தான் நெறியாள்கையைக் கற்றுக்கொள்ளமுடியும். ஆனால் குறும்படத்துக்கான ஆதாரவடிவத்தினை கற்றுக்கொள்ளாமல் குறும்படம் இயக்கச்சென்றால் குறும்படம் எடுப்பது விளையாட்டாக போய்ச்சா? என்ற கேள்விகள் வருவதினை தவிர்க்கமுடியாது.

நன்றி வலம்புரி

குறும்படத்தில் முக்கியமான தர்க்கப்பிழைகளாக கருதிய இடங்கள் பத்திரிகையில் வெளியாகும்போது எடிட் செய்யப்பட்டுள்ளது. முழு வடிவத்தினை இங்கே இணைத்துள்ளேன்.





show_hide_content அச்சு  தமிழ்மணம் நிர்வாகிக்கு அறிவிக்க  
23-05-2015 என் இனிய வலைத்தமிழ் மக்களே..! ...மேலும் வாசிக்க
23-05-2015

என் இனிய வலைத்தமிழ் மக்களே..!

ஸ்ரீதேனாண்டாள் பிலிம்ஸ் எங்கேயிருந்தாலும் சமீபத்திய செய்திகளின்படி அங்கே பேய்களின் நடமாட்டமும் இருக்கத்தான் செய்யும். அந்த அளவுக்கு பேய்களின் அதிகாரப்பூர்வமான பி.ஆர்.ஓ.க்களாக இந்த நிறுவனம் கடந்த கால் நூற்றாண்டு காலமாகவே செயல்பட்டு வருகிறது.
பலவிதமான பேய்களையும் தமிழ்நாட்டிற்கு அறிமுகப்படுத்தி வைத்திருக்கும் ஸ்ரீதேனாண்டாள் பிலிம்ஸ் நிறுவனம், இந்த முறை மோகனா மூவிஸையும் இணைத்துக் கொண்டு ஒரு போர்த்துக்கீசிய பேயை நமக்கு அடையாளம் காட்டியிருக்கிறது.
ஹீரோயினே இல்லாத ஒரு தமிழ்த் திரைப்படம். பாடல்கள் இல்லாமல் வந்திருந்தாலும் வரவேற்கத்தக்கதே..!
4 நண்பர்கள். பட்டினப்பாக்கம் அரசு குடியிருப்பில் வீட்டிற்கு ஏசி வசதி செய்து வசிக்கிறார்கள். இருப்பவர்களிலேயே அதிகம் வசதியுள்ளவர் அருள்நிதி. ஒரு ஆண்ட்டிக்கு சின்ன வீடாக செட்டப்பாகி அந்த ஆண்ட்டி கொடுக்கும் காசில் மற்ற மூன்று நண்பர்களுக்கும் கொடுத்து உதவும் அன்னதான பிரபு.
ஒரு நாள் இரவு டாஸ்மாக் கடையில் நான்கு நண்பர்களும் ஓவர் மட்டையாகி கிளம்பும்போது மழை பிடித்துக் கொள்கிறது. எங்கயாவது ஒதுங்கலாம் என்று நினைக்கும்போது இந்த டிமான்ட்டி காலனி பங்களாவிற்கு போகலாம் என்று முடிவெடுக்கிறார்கள்.
உள்ளே போன இடத்தில் கிடைக்கும் ஒரு செயினை லவட்டிக் கொண்டு வருகிறான் நண்பன். கூடவே அந்த வீட்டில் இருந்த ஆவிகளும் இவர்கள் வீட்டில் வந்து குடியேறுகின்றன.
அன்றைய இரவில் இருந்து அந்த வீட்டில் எல்லாமே தாறுமாறாக நடக்கின்றன. பேய்களின் அட்டூழியம் அர்த்தராத்திரியில் அட்டகாசம் செய்ய நான்கு நண்பர்களும் அவைகளிடமிருந்து தப்பித்தார்களா இல்லையா என்பதுதான் கதை.
இப்போதெல்லாம் பேய்களை உருவாக்க காரணம், காரியமெல்லாம் தேவையே இல்லை. இறந்தவர்களெல்லாம் பேய்கள்தான். ஆவிகள்தான். தன்னைத் தொந்திரவு செய்தவர்களை எப்போதும் பின் தொடர்வார்கள் என்பதை தொடர்ச்சியான படங்களின் மூலம் தமிழர்களின் மனதில் பதிய வைக்கும் வேலையைக் கச்சிதமாகச் செய்து வருகிறார்கள் இது போன்ற பேய்ப் படத்தின் இயக்குநர்கள்.
சென்னை மாநகரம் உருவாகாத காலக்கட்டம். போர்த்துக்கீசியர்கள் முதன்முதலாக சென்னையில் காலடி எடுத்து வைத்த நேரத்தில் உருவான ஒரு பங்களா.. அந்த பங்களாவில் நிகழ்ந்த சில படுகொலைகளால் அந்த வீட்டில் யாரும் வசிக்கவில்லை. உள்ளே வந்தவர்கள் மறுநாள் வெளியில் வந்து ரத்தம் கக்கி சாவதைப் பார்த்துவிட்டு இன்னமும் அந்த வீட்டில் யாரும் கால் வைக்காமல் இருக்கிறார்கள்.  இந்தக் கிளைக்கதையும் படத்தில் இடம் பெற்றிருக்கிறது.
பீட்சா-2-ல் வந்த அதே பேய் பங்களா.. திகிலுக்கும், சஸ்பென்ஸுக்கும் அதிகம் வேலை வைத்திருக்கும் திரைக்கதை. கூடுதலான பயத்தைக் கொடுக்கும் அளவுக்கு பயமூட்டிய இசைமைப்பு.. அடுத்தடுத்த டிவிஸ்ட்டுகளின் தொகுப்பாக கேரக்டர்களின் நடவடிக்கைகள்.. என்று படத்தின் பிற்பாதியில் பல சுவாரஸ்யங்கள்.. இறுதிவரையிலும் சஸ்பென்ஸை அப்படியே மெயின்டெயின் செய்து கொண்டு போயிருக்கிறார் இயக்குநர்.
அப்பாவியாகவே நடித்து பெயர் பெற்றுவிட்ட அருள்நிதி தமிழரசு கொஞ்சம் பயந்தவனாகவும் நடிப்போமே என்றெண்ணி இப்படத்தில் நடித்திருக்கிறார் போலும். ஆனாலும் நன்றாகவே நடித்திருக்கிறார். பேய் படங்களில் பயமுறுத்தினால்தானே அது நடிப்பு. கச்சிதமாகச் செய்திருக்கிறார்.
டாஸ்மாக் கடையில் “இனிமே யாரும் புலம்பக் கூடாது..?” என்று அட்வைஸில் துவங்கி, “ஜில்லு…” என்று தனது கள்ளக் காதலி ஆண்ட்டியை அழைத்துவிட்டு அதற்கான விளக்கத்தை அதே முகபாவனையுடன் சுவாரஸ்யமே இல்லாமல் சொல்லும்விதமும் ரசிக்க வைத்திருக்கிறது. அவருடைய நண்பர்களாக நடித்தவர்களில் கடைசி பேயாக வெளியேறுபவரை காட்டிலும் மற்ற இருவரும் நிறையவே நடித்திருக்கிறார்கள். பயமுறுத்தியிருக்கிறார்கள்.
திரைக்கதையில் புதுமையான முறையில் கதை சொல்லியிருப்பதால் யாராவது செல்போனை நோண்டிவிட்டு மறுபடியும் தலை நிமிர்ந்து படம் பார்த்தால் கொயப்பம்தான் மிஞ்சும்.. அவ்வளவு வேகமாக நகர்கிறது திரைக்கதை.
முதலில் டிவியில் ஆரம்பிக்கும் கதை.. பின்பு நிஜத்தில் நடக்கத் துவங்கி.. அடுத்து அது டிவியிலேயே முடிந்து மீண்டும் நிஜத்தில் துவங்கி.. கடைசியாக எல்லாமே பொய் என்றாகி நிற்கும்போது எத்தனை டிவிஸ்ட்டுகளைத்தான் மனதில் வைத்துக் கொள்வது என்கிற சிறிது அயர்ச்சியே ஏற்பட்டு சலிப்பாக்கிவிட்டது.
இறுக்கமான இயக்கத்தினால் மட்டுமே படத்தினை கடைசிவரையிலும் ரசிக்க முடிந்தது. அதிலும் அந்த கிளைமாக்ஸில் லாரிக்குள் அமர்ந்தபடியே மெளனப் புன்னகை புரிந்து நகையுடன் செல்லும் காட்சி படம் மொத்தத்தையும் தாங்கிப் பிடிக்கிறது. நமக்குப் புரிந்ததுபோல எத்தனை பேருக்கு அந்தக் காட்சி புரியுமென்று தெரியவில்லை. திரைக்கதையை இன்னமும் எளிமையாக்கியிருக்கிறலாம்.
‘வாடா வா மச்சி’ பாடல் காட்சி முழுமையாகவும், ‘டம்மி பீஸ் போல’ பாடல் காட்சி கொஞ்சமாகவும் படத்தில் இடம் பெற்றிருக்கின்றன. ஒளிப்பதிவுக்காக பாராட்டு அரவிந்த் சிங்கிற்கு.. பாத்ரூமில் நடைபெறும் சண்டை காட்சி.. வீட்டிற்குள் தீப்பற்றி எரியும் காட்சி போன்றவற்றில் எடிட்டரின் கைவண்ணத்தால் காட்சிகள் பரபரக்க வைத்திருக்கின்றன. கேபா ஜெர்மியாவின் இசைதான் கொஞ்சம் அதீதமாக இருந்துவிட்டது. பின்னணி இசை பேய்ப் படங்களுக்கு மிகவும் அவசியம்தான். ஆனால் அதற்காக இப்படியா..?
பேய்களில் பெரிய பேய், சின்ன பேயெல்லாம் இல்லை.. தொட்டால் விடாது என்பதுதான் இயக்குநர்கள் நமக்குச்  சொல்லும் கருத்து. இது கொஞ்சம் அறிவிப்பூர்வமான பேயாக மாறி ஜன்னல்கள், வாசல் கதவுகளை அடைத்து வைத்து டார்ச்சர் செய்வது.. ஏசியை கூட்டி வைத்து வீட்டில் இருப்பதையெல்லாம் உறைந்து போக வைப்பது.. ஆள் மாற்றி ஆள் உடலுக்குள் ஊடுறுவி அவர்களையே பலியாக்குவது, பரிசுத்த யேசுநாதரின் நேரடி கண் பார்வையில் படும் பகுதிக்குள் மட்டும் வராமல் எஸ்கேப்பாவது என்று பேய்களின் சேட்டைகளை இயக்குநர் தன்னால் முடிந்த அளவுக்கு கொடுத்திருக்கிறார்.
பேய்ப் பட ரசிகர்கள் பார்க்கலாம்..

show_hide_content அச்சு  தமிழ்மணம் நிர்வாகிக்கு அறிவிக்க  


23-05-2015 என் இனிய ...மேலும் வாசிக்க
23-05-2015

என் இனிய வலைத்தமிழ் மக்களே..!

ஒரு விஷயத்தில் இந்தப் படத்தின் இயக்குநர் ராம்கி ராமகிருஷ்ணனை பாராட்டியே தீர வேண்டும். இதுவரையிலும் 4 முறை இந்தப் படத்தின் சார்பில் நடந்த பத்திரிகையாளர் சந்திப்பில் இந்தப் படம் பேய்ப் பட வரிசையில் ஒன்று என்பதைச் சொல்லாமல் எஸ்கேப்பாகி கடைசியாக படத்தில் பார்த்துத் தெரிந்து கொள்ள வைத்திருக்கிறார்.
திருவண்ணாமலை, சித்தர்கள், கமர்கட்டு, சிவ புராணம் என்றெல்லாம் நூல் விட்டுத் திரித்தவர் கடைசியில் தற்போதைய டிரெண்ட்படி பேய்ப் படமாக எடுத்திருக்கிறேன் என்பதை மட்டும் சொல்லாமல் எஸ்கேப்பாகியிருக்கிறார்.
எல்லா படங்களிலும் பெண் பேய்களையே காட்டிக் கொண்டிருக்கிறார்களே என்று வருத்தப்பட்டு பாரம் சுமப்பவர்களுக்கு இதில் இனிய அதிர்ச்சியைக் கொடுத்திருக்கிறார் இயக்குநர்.
இரண்டு ஆண் பேய்கள், தங்களை பேய்களாகும் நிலைமைக்கு தள்ளியவர்களை எப்படி பழி வாங்குகிறார்கள் என்பதுதான் படத்தின் ஒட்டு மொத்தக் கதை..!

பள்ளியில் பிளஸ்டூ படிக்கும் மாணவர்களான யுவனும், ஸ்ரீராமும் முறையே சக மாணவிகளான ரக்சா ராஜ் மற்றும் மனீஷா ஜித்தை சைட் அடித்தும், காதலித்தும் வருகிறார்கள். காதலிகளுக்கு இவர்களால் முடிந்தது கமர்கட்டும், பஜ்ஜியையும்தான் வாங்கித் தர முடிகிறது.
இறுதித் தேர்வில் காதலிகள் இருவரும் வெற்றி பெற.. காதலர்கள் படு தோல்வியடைகிறார்கள். ஆனாலும் தங்களது காதல் மட்டும் கெடாமல் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று நினைக்கிறார்கள்.
கல்லூரி வாழ்க்கைக்குள் அடியெடுத்து வைத்தவுடன் காதலிகளின் போக்கில் பெரும் மாற்றம். வெறும் கமர்கட்டும், பஜ்ஜியையும் பார்த்துக் கொண்டிருந்தவர்கள் ஏஸி கார், பர்கர் என்று ஸ்டைலிஷ் வாழ்க்கைக்கு அடிபணிகிறார்கள். உடன் படிக்கும் மாணவர்களிடத்தில் தங்களது காதலை டிரான்ஸ்பர் செய்து கொள்கிறார்கள்.
முந்தைய காதலர்கள் கடும்கோபம் கொண்டு காதலிகளிடம் நியாயம் கேட்க “பிச்சைக்காரனையெல்லாம் காதலிக்க முடியாது…” என்று சொல்லிவிட்டு போகிறார்கள். இவர்களது கோபப் பேச்சால் கவலைப்படும் முன்னாள் காதலர்கள் காதலிகளின் தாயிடம் சென்று முறையிடுகிறார்கள்.
இப்போதைய காதலர்களின் பூர்வீகத்தையும், செல்வாக்கையும் தெரிந்து கொண்ட காதலிகளின் தாய், தந்திரமாக இவர்களிடத்தில் கையொப்பம் பெற்றுக் கொண்டு அடியாட்களை வைத்து இருவரையும் கொலை செய்கிறாள். பிளஸ்டூவில் பெயிலானதால் தற்கொலை செய்து கொண்டதாகச் சொல்லி கேஸை இழுத்து மூடுகிறாள்.
மேலே போக வேண்டிய காதலர்களின் ஆவிகள் தங்களது சாவுக்கு ஒரு நியாயம் கிடைக்காமல் மேலுலகம் செல்ல விருப்பமில்லாமல் தங்களது காதலிகளின் உடலுக்குள் புகுந்து கொண்டு அழிச்சாட்டியம் செய்கிறார்கள். இவர்களது புதிய காதலர்களுடனான கல்யாணத்துக்கும் வேட்டு வைக்கிறார்கள்.
இவ்வளவையும் தாண்டி கடைசியாக ஆவிகளின் பரலோகத்தை அடைந்தார்களா..? காதலிகள் என்ன ஆனார்கள் என்பதுதான் படத்தின் மிச்சம் மீதிக் கதை..!
காதல் எப்படி உருவானது என்றெல்லாம் திரைக்கதையில் நீட்டாமல், முழுக்காமல் கத்தரித்து இருந்தாலும் படம் அநியாயத்திற்கு நீளமானது. நிறைய கத்திரி போட்டிருக்கலாம். 25 நிமிடங்கள் கட் செய்தால் படம் நிச்சயம் கிரிப்பாக இருக்கும்..!
யுவன், ஸ்ரீராம் இருவரும் பள்ளி வயது மாணவர்களுக்கான தோற்றம்தான். அதற்கேற்ற நடிப்பையும் கொஞ்சம் காட்டியிருக்கிறார்கள். ஆனால் காதல் தோல்வியடைந்தவுடன் அடிக்கடி தலையைப் பிடித்துக் கொண்டு ‘ஐயோ’ என்று கதறுவதெல்லாம் டூ மச்சு..! ஒழுங்கா படிச்சு பாஸ் பண்ணி வேலைக்குப் போய் அப்புறமா காதல், கல்யாணம்ன்னு ஆக வேண்டிய வயசுல காதலிக்காகவே பிளஸ்டூல பெயிலாயிட்டு வந்து நின்னா கேரக்டர் மேல எப்படி ஒரு ஈர்ப்பு வரும்..?
ஹீரோயின்களாக ரக்சா ராஜ், மனீஷா ஜித். இருவரும் பேயாக வரும் காட்சிகளிலெல்லாம் சிறப்பான நடிப்பைக் காட்டியிருக்கிறார்கள். அதென்னவோ அனைத்து நடிகைகளுமே பேய் கேரக்டர்களில் மட்டுமே 100 சதவிகிதம் நடிப்பைக் காட்டித் தொலைக்கிறார்கள். ஏதோ சாபம் போலிருக்கு..! மனிஷா ஜீத்தைவிட ரக்சா ராஜ் நல்ல அழகு.. நல்ல நடிப்பு.
அதற்காக பேய் பிடித்தவுடன் இருவரும் காட்டுகின்ற வெறித்தனமான நடிப்பைப் பார்த்தால் நமக்கு திக்திக்கென்றாகிறது. போதாக்குறைக்கு காதுக்குள்ளேயே போய் உட்கார்ந்து கொண்டு டிரம்ஸ் வாசிப்பது போல பின்னணி இசை.. தாங்க முடியலையே..? இரைச்சலை கொஞ்சம் குறைச்சிருக்கலாம்.
கிரேன் மனோகர், வாசு விக்ரம், பாலாசிங், சேத்தன் என்று அனுபவப்பட்ட நடிகர்கள் தங்களது அனுபவத்தை படத்தின் பிற்பாதியில் ஆங்காங்கே தெளித்திருப்பதால் படம் கொஞ்சமும் சோர்வடையாமல் பயணிக்கிறது.
ஆர்.ஸ்ரீதரின் ஒளிப்பதிவில் கிராமப் பின்னணி பார்க்க அழகாக இருக்கிறது. பாடல் காட்சிகளில் ரம்மியமாக சுழன்றிருக்கிறது கேமிரா. படத்தின் பாடல்கள் அனைத்துமே கேட்கும்படி இருப்பது படத்தின் இன்னொரு சிறப்பு. அதிகமாக எஃப்.எம். ரேடியோக்களில் இவைகள் ஒலிபரப்பானால் இயக்குநருக்கு நிச்சயம் பெரிய பெயர் கிடைக்கும்.
பள்ளிப் பருவ மாணவர்களுக்கு காதல், கீதலெல்லாம் தப்பான விஷயம் என்று சொல்லாத ஒரு விஷயத்திற்காக மட்டுமே இயக்குநருக்கு நமது வன்மையான கண்டனங்கள்.
முற்பாதியைவிடவும் பிற்பாதியில்தான் அமானுஷ்யம், பேய், மந்திரம், தந்திரம் என்று அனைத்தையும் இறக்கிவிட்டிருப்பதால் முடிவு இப்படித்தான் இருக்கும் என்பதை முன்பேயே யூகிக்க முடிந்தாலும்கூட இந்த ‘கமரகட்டு’ ரசிக்கத்தான் வைக்கிறது.

show_hide_content அச்சு  தமிழ்மணம் நிர்வாகிக்கு அறிவிக்க  


23-05-2015 என் இனிய ...மேலும் வாசிக்க
23-05-2015

என் இனிய வலைத்தமிழ் மக்களே..!

இந்தப் படத்தின் தயாரிப்பாளரை போன்ற தைரியசாலி மற்றும் எதையாவது புதிதாகச் செய்ய நினைக்கும் சினிமா மீதான ஆர்வலர்களை பார்ப்பது அரிது. 2013-ம் ஆண்டு வெளிவந்த ‘மதுபானக்கடை’ படத்தின் உரிமையாளரும் இதே ரகம்தான்..!
எடுக்கப் போவது பக்கா ‘ஏ’ படம். நிச்சயம் வரிவிலக்குக் கிடைக்காது. தமிழக அரசு வழங்கும் தயாரிப்பாளர்களுக்கான சலுகையும் கிடைக்காது என்பது நன்கு தெரிந்தும் துணிச்சலாக ஒரு மாறுபட்ட கோணத்தில் இப்படத்தைக் கொடுத்திருக்கும் தயாரிப்பாளருக்கும், இயக்குநருக்கும் நமது பாராட்டுக்கள்.

வயது வித்தியாசம் பாராமல் அனைவரும் சமத்துவமான குடிமக்கள் என்று அறியப்படும் பார் என்ற உயர்குடி மக்கள் மதுவருந்தும் மதுக்கூடம் அது. இரவு நேரம். மது அருந்த வருகிறார் சார்மி என்ற இளம் பெண்.
அவளைப் பார்த்தவுடனேயே சபலப்படுகிறார்கள் பாரில் ஊற்றிக் கொடுக்கும் நாராயணனும், சப்ளையர் வீரவனும். இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் தெரியாமல் இலவச கட்டிங்குகளைக்கூட அவளுக்குக் கொடுக்கிறார்கள்.
நேரம் ஓடுகிறது. சார்மி மூக்குமுட்ட குடித்துவிட்டு நிதானம் இழந்த நிலையில் இருக்கிறாள். கூட்டம் கலைகிறது. அனைவரும் சென்றுவிட்டார்கள் என்று நினைத்திருந்த நேரத்தில் நாராயணன் தற்செயலாக பாத்ரூமுக்கு செல்ல அங்கே கீழே விழுந்து கிடக்கிறாள் சார்மி.
வீரவனின் துணையோடு அவளைத் தூக்கி வந்து ஹாலில் கிடத்தி தண்ணீர் ஊற்றி எழுப்புகிறார்கள். எழுந்த சார்மி தன் உடலில் ஏதோவொரு மாற்றம் ஏற்பட்டிருப்பதை உணர்ந்தவள் சில நொடிகளில் தான் பலாத்காரமாக பாலியல் வன்புணர்வு செய்யப்பட்டிருக்கிறோம் என்பதை புரிந்து கொள்கிறாள்.
அவர்கள் இருவரிடமும் அது பற்றி விசாரிக்க இருவருமே அலறுகிறார்கள். தாங்கள் இருவரும் அவள் மீது ஆசைப்பட்டது உண்மைதான் என்றாலும் இருவருமே அவளைத் தொடவில்லை என்று சத்தியம் செய்கிறார்கள். ஆனால் இதனை நம்ப மறுக்கிறாள் சார்மி.
நாராயணன் தனது ஆஸ்தான பெண் மருத்துவரை அழைக்க.. அவரும் வந்து சார்மியை செக் செய்துவிட்டு அவள் கற்பழிக்கப்பட்டிருக்கிறாள் என்று உறுதியாகச் சொல்கிறார். இதைக் கேட்டு ஆவேசப்படும் சார்மி, இந்த இருவரில் ஒருவர்தான் தன்னைக் கற்பழித்த கயவன். அது யாரென்று தெரியாமல் தான் இங்கேயிருந்து வெளியேறப் போவதில்லை என்று சொல்லி பாரினுள் அமர்ந்து கொள்ள அந்த அர்த்த ராத்திரியில் அந்த பாரில் மட்டும் சுவாரஸ்யம் தட்டுகிறது.
அந்த நள்ளிரவில் வீடு திரும்பாத வீரவனை பார்க்க அவனது மனைவி பாருக்குள் வர மோதல் தெரிக்கிறது. விஷயம் அவளுக்கும் தெரிந்து வாக்குவாதம் ஏற்படுகிறது. கோபப்படும் சார்மி வீரவனின் மனைவியை சுட்டுக் கொன்றுவிட.. அலறுகிறார்கள் அனைவரும்..
சார்மியை கற்பழித்தது யார் என்கிற கேள்விக்கான விடையை தியேட்டரில் படத்தைப் பார்த்து தெரிந்து கொள்வதுதான் நியாயமானது.
படம் முழுவதும் இருட்டிலேயே எடுக்கப்பட்டிருப்பது படத்தின் மிகப் பெரிய பலவீனம். இந்த அளவுக்கு ஒளியமைப்பை தெளிவாக்கிக் காட்டும் திரையரங்குகள் தமிழ்நாட்டில் மிக குறைவானவை என்பதை இயக்குநரும், ஒளிப்பதிவாளரும் ஏன் மறந்தார்கள் என்று தெரியவில்லை. படத்தில் பேசப்படும் வசனங்களும் சுவாரஸ்யமாக பல இடங்களில் வாய்விட்டு சிரிக்க வைக்கவும் செய்திருக்கின்றன.
வீரவன் ஸ்டாலின் புதுமுகம் என்றாலும் அது தெரியாத அளவுக்கே நடித்திருக்கிறார். குடித்துவிட்டு பேசும் வீரவனும், குடிக்காமல் பேசும் வீரவனும் வேறு வேறு நபர்கள் என்பதை தனது பாடி லாங்குவேஜ் மூலமாகக் காட்டியிருக்கிறார். இவரது வாழ்க்கைக் கதை இன்னொரு பாடம். அதையும் நறுக்கென்று காட்டியிருப்பது அழகு.
நாராயணன் படத்திற்குப் படம் தன்னை மெருகேற்றிக் கொண்டே வருகிறார்.  கொஞ்சம் ஏமாளித்தனம்.. அதிகம் ஏமாற்றுத்தனம் இரண்டிற்குமான நடிப்பில் கவர்ந்திருக்கிறார்.
தன்ஷிகா அதிர்ச்சியடைத்தான் வைத்திருக்கிறார். இதுவரையிலான படங்களில் இல்லாத அளவுக்கான நடிப்பு இதில். நம்ப முடியவில்லை. இந்தப் படத்தில் நடிக்க ஒப்புக் கொண்டதற்கே மிகப் பெரிய தைரியம் வேண்டும். அவளை ரேப் பண்ணுடா என்று நாராயணனைத் தூண்டிவிடும்போது பகீரென்றானது. ஆனால் அதனைத்தான் எத்தனை அழுத்தம், திருத்தமாக திரும்பத் திரும்ப உச்சரிக்கிறார் தன்ஷிகா. உங்க கேரியர்லேயே நடிப்புக்கு பெஸ்ட் இந்தப் படம்தான் மேடம்..
ஒரு காட்சியே வந்தாலும் வசன உச்சரிப்பாலேயே நகைச்சுவையை தெளித்திருக்கிறார் இயக்குநர் ராம்தாஸ். போலீஸார் எப்படித்தான் மாமூலையும், லஞ்சத்தையும் பிரித்து பிரித்து வாங்குகிறார்கள் என்பதை நகைச்சுவையான வசனங்களின் மூலம் அசத்தலாகச் சொல்லியிருக்கிறார் இயக்குநர். மேலும் மற்றுமொரு நாயகியான அஞ்சனா கீர்த்தியும் தன்னுடைய வேலையைக் கச்சிதமாகச் செய்திருக்கிறார்.
மதுபானக் கடைக்குள்ளேயே அதிகக் காட்சிகள் எடுக்கப்பட்டிருப்பதால் ஒளிப்பதிவாளர் குளஞ்சி குமார் மிக முக்கிய இடத்தைப் பெற்றிருக்கிறார். முதல் பாடல் கேட்பதற்கு இனிமையாகத்தான் இருந்தது. வாழ்த்துகள் கணேஷ் ராகவேந்திராவுக்கு..
இயக்குநர் ஷங்கரிடம் இணை இயக்குநராகப் பணியாற்றிய நிமேஷ் வர்ஷன்தான் இப்படத்தை இயக்கியிருக்கிறார். சஸ்பென்ஸ் திரில்லரை கடைசிவரையிலும் காப்பாற்றி இறுதியில் கிளைமாக்ஸில் வைத்திருக்கும் ஒரு உலக மகா டிவிஸ்ட் எதிர்பாராதது..  ஆனால் அவசியமானதும்கூட.. இப்படியும் செய்யலாமா என்றும் யோசிக்க வைக்கிறது.
அலிபாபாவும் நாற்பது திருடர்களும் என்கிற கதையில் வரும் திறந்திடு சீசேம் என்கிற பாஸ்வேர்டை மையமாக வைத்து படத்திற்குத் தலைப்பை வைத்திருக்கிறார்கள்.
மனம் என்ற குரங்கை கட்டுப்படுத்த பாஸ்வேர்டு போன்ற கிளைமாக்ஸ் டிவிஸ்ட் மிக அவசியம்தான் என்பது படத்தை பார்த்த பின்பு தோன்றுகிறது. மதுபானக் கூடத்திற்குள்ளேயே மதுபான பிரியர்களை பார்க்க வைத்து அதே மதுபானத்தை மனம் வெறுக்கும் அளவுக்கு ஒரு கடைசி சிச்சுவேஷனுடன் எண்ட் கார்டு போடுவது படத்தின் கச்சிதமான கிளைமாக்ஸ்..!
இயக்குநருக்கு நமது பாராட்டுக்கள்..!

show_hide_content அச்சு  தமிழ்மணம் நிர்வாகிக்கு அறிவிக்க  


நாயகன் செங்குட்டுவன் நண்பர்கள் நற்பணி மன்றத்தின் தலைவர். இவர் தனது நண்பர்களுடன் சேர்ந்து நற்பணி மன்றம் மூலமாக ஊருக்கு ...மேலும் வாசிக்க
நாயகன் செங்குட்டுவன் நண்பர்கள் நற்பணி மன்றத்தின் தலைவர். இவர் தனது நண்பர்களுடன் சேர்ந்து நற்பணி மன்றம் மூலமாக ஊருக்கு பல நன்மைகளை செய்து வருகிறார்.

செங்குட்டுவனின் பெற்றோர்களான நரேன்-ஷர்மிளா ஆகியோர் தங்கள் மகன் மீது மிகுந்த பாசம் வைத்து இருக்கிறார்கள். அவன் எது கேட்டாலும், அதை தட்டாமல் அவனுக்கு செய்து கொடுத்து வருகிறார்கள்.

இந்நிலையில், தனது நற்பணி மன்றத்தின் உறுப்பினர் ஒருவருடைய காதலுக்கு எதிர்ப்பு கிளம்பவே, அந்த எதிர்ப்பையெல்லாம் மீறி அவருக்கு திருமணம் செய்து வைக்கிறார் செங்குட்டுவன். காதல் மீது எந்த பிடிப்பும் இல்லாமல் இருந்து வரும் செங்குட்டுவனுக்கு, தனக்கு பிடித்தமான பெண் கிடைத்தால் கண்டிப்பாக காதலிப்பேன் என்ற கொள்கையோடு இருந்து வருகிறார்.

ஒருநாள் கோவிலில் நாயகி அக்ஷயாவை பார்க்கிறார் செங்குட்டுவன். அவளை பார்த்தவுடன் அவருக்கு பிடித்துப்போய் விடுகிறது. அவள், தனது சிறு வயது தோழி என்பதை அறிந்துகொள்கிறார். அவளிடம் அதை எப்படியாவது கூறவேண்டும் என்று நினைக்கிறார்.

ஆனால், நாயகிக்கோ இவரை சற்றும் அடையாளம் தெரிவதில்லை. சிறுவயதில் ‘அப்புப்பிள்ளை’ என்ற செல்லப் பெயர் வைத்து அழைத்திருப்பதால், நாயகிக்கு அந்த பெயர் மட்டுமே ஞாபகத்தில் இருக்கிறது.

இந்நிலையில், நாயகியிடம் தனது செல்லப்பெயரை சொல்ல நாயகன் முயற்சிக்கிறார். ஆனால், அது எல்லாமே தோல்வியிலேயே முடிகிறது. ஒருகட்டத்தில் செங்குட்டுவன், திருடன் என்றும் தவறாக நினைக்கிறாள்.

இப்போது நாயகனுக்கு தனது பெயரைச் சொல்வதைவிட, தான் திருடனில்லை என்று அவளுக்கு புரிய வைக்கவேண்டும் என்றும் நினைக்கிறான். இதற்கிடையில், நாயகியை காதலிப்பதை செங்குட்டுவன் தனது அப்பா நரேனிடம் கூறுகிறார்.

அவரும் மகன் மீதுள்ள பாசத்தில் இதற்கு சம்மதம் தெரிவிக்கிறார். செங்குட்டுவன் தனது காதலியை, நரேனுக்கு காட்டுகிறார். அப்போது, அவளோடு இருக்கும் அவரது அப்பாவைப் பார்த்ததும் நரேனின் முகம் மாறுகிறது. அவருடைய பெண்ணுக்கு உன்னை திருமணம் செய்து கொடுக்க மாட்டேன் என்று கோபத்துடன் கூறிவிடுகிறார் நரேன். இதற்குள் நாயகியின் முறைமாமன் அவளை அடைய முயற்சி செய்கிறார்.

இறுதியில், நாயகன், நாயகியிடம் தான் நல்லவன் என்பதை நிரூபித்து, தனது செல்லப்பெயரை அவளிடம் கூறி, தனது காதலை வெளிப்படுத்தினாரா? நாயகியின் குடும்பத்துக்கும், நாயகன் குடும்பத்துக்கும் உள்ள பகை என்ன? முறைமாமனிடம் இருந்து தனது காதலியை நாயகன் மீட்டாரா? என்பதே மீதிக்கதை.

நாயகன் செங்குட்டுவனுக்கு இதுதான் முதல் படம் என்பதால் இவரிடம் அதிக நடிப்பு எதிர்பார்க்கமுடியாது. இருப்பினும், நன்றாகவே நடித்திருக்கிறார். அதேபோல், நாயகி அக்ஷயாவின் நடிப்பும் நன்றாகவே உள்ளது.

நரேனுக்கு, அப்பா கதாபாத்திரத்தில் நடிக்க சொல்லித்தர வேண்டியதில்லை. தனது கதாபாத்திரத்திற்கு தேவையான நடிப்பை பிரமாதமாக வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார். அதேபோல், நரேனுக்கு ஜோடியாக வரும் ஷர்மிளாவும் அழகாக நடித்திருக்கிறார்.

நீண்ட இடைவெளிக்கு பிறகு இயக்குனர் ராதாபாரதி இப்படத்தை இயக்கியிருக்கிறார். சரியான கதாபாத்திரங்கள் தேர்வு இல்லாமல் படத்தை சுமாராக எடுத்திருக்கிறார். மாறிவரும் நவீனத்துக்கு ஏற்றார்போல் படத்தை எடுக்காமல், பழைய காலத்து பாணியிலேயே படத்தை எடுத்திருப்பது ரசிக்க மறுக்கிறது.

ஸ்ரீகாந்த் இசையில் பாடல்கள் அனைத்தும் குத்தாட்டம் போட வைக்கிறது. செல்வாவின் ஒளிப்பதிவு பரவாயில்லை ரகம்தான்.

மொத்தத்தில் ‘நண்பர்கள் நற்பணி மன்றம்’ கலைக்க முடியாது 

show_hide_content அச்சு  தமிழ்மணம் நிர்வாகிக்கு அறிவிக்க  


சில ஆங்கிலப்படங்களைப் பாத்து “என்னடா இவிங்க இப்புடி இருக்காய்ங்க” ன்னு ரெண்டு மூணு நாள் ...மேலும் வாசிக்க
சில ஆங்கிலப்படங்களைப் பாத்து “என்னடா இவிங்க இப்புடி இருக்காய்ங்க” ன்னு ரெண்டு மூணு நாள் அந்த நெனைப்பாவே திரிஞ்சிருக்கேன். பெரும்பாலும் எனக்கு அப்படிப்பட்ட ஃபீல் குடுத்த படங்களைப் பத்தி அப்பப்போ எழுதியும் இருக்கேன். அந்த வரிசையில ஒரு படம் EXAM. ஒரே ரூமுக்குள்ள பத்தே பத்து பேர மட்டும் வச்சிக்கிட்டு கொஞ்சம் கூட போர் அடிக்காம எடுத்துட்டு போயிருப்பாய்ங்க. இந்த படத்தையாவது ஒரு கணக்குல சேத்துக்கலாம். அந்த படத்துல வர்ற EXAM க்கு சில ரூல்ஸ் இருக்கும். பதிலைத் தேடுறேங்குற பேர்ல roof ah உடைப்பாய்ங்க. பேப்பர கொளுத்துவாய்ங்க. எதாவது நம்மள அட்ராக்ட் பண்றதுக்குன்னு ஒரு விஷயம் இருக்கும்.

ஆனா The Man From Earth ன்னு இன்னொரு படம் இருக்கு. இது வேற லெவல். ஒண்ணுமே பன்ன மாட்டாய்ங்க. ஒரு வீட்டுல உக்காந்து ஒருத்தன் பேசுவான். சுத்தி ஒரு நாலு பேரு அதக் கேப்பாய்ங்க. அவ்வளவு தான். படம் முழுக்க பேசிக்கிட்டே தான் இருப்பாய்ங்க. ஆனா, செம இண்ட்ரஸ்டிங்கா இருக்கும். இந்தப் படத்தோட க்ளைமாக்ஸ்லாம் பாத்துட்டு, அவிங்க கால்ல விழுந்துடலாம் போல இருந்துச்சி. ஒரே அறையில ஒரு படத்த போர் அடிக்காம எடுக்குறதுங்குறது சாதாரண விஷயம் இல்லை. ஸ்ட்ராங்கான ஸ்கிரிப்ட் இருந்தா மட்டுமே முடியும்.
அந்த வகையில கொஞ்சம் கூட போர் அடிக்காம, ரொம்ப கம்மியான கேரக்டர்கள மட்டும் வச்சிக்கிட்டு டிமாண்ட்டி காலனின்னு ஒரு சூப்பர் படத்த குடுத்துருக்காங்க.

பேய் படங்களுக்கும், காமெடி படங்களுக்கும் எப்பவுமே மார்க்கெட் போறதில்லை. இந்த டைப் படங்களுக்கு கதைகளுக்காகவும் ரொம்ப தேடி அலையவும் வேண்டியதில்லை.

இயக்குனராக ஆசைப்படுற ஒருத்தன், ஃபோட்டோ ஸ்டூடியோ வச்சிருக்க ஒருத்தன், எலெக்ட்ரீஷியன் வேலை பாக்குற ஒருத்தன், ஒரு ஆண்டி கிட்ட அல்லக்கை வேலை பாக்குற ஒருத்தன்னு, நாலு ரொம்ப சாதாரணமான கேரக்டருங்க. ஒரு நாள் வித்யாசமா எதாவது ஒரு இடத்துக்கு போறதுன்னு முடிவு பண்ணி, சென்னையில ரொம்ப வருஷமா பூட்டிக் கிடக்குற டிமாண்ட்டி காலனிங்குற ஒரு இடத்துக்கு போறாங்க. அந்த இடத்துக்குப் போறதுனால அவங்களுக்கு என்னென்ன விளைவுகள் வருதுங்குறத படம் பாக்குறவங்கள மிரட்டி சொல்லிருக்க படம் தான் டிமாண்ட்டி காலனி.

மெளன குருவுக்கு அப்புறம் அருள் நிதிக்கு சொல்லிக்கிற மாதிரி ஒரு படம். இந்தப் படத்துல அவர ஹீரோன்னுலாம் சொல்ல முடியாது. நாலுபேர்ல ஒருத்தராத்தான் வர்றாரு. முந்தைய தோல்விகள் அண்ணன ரொம்ப அடி வாங்க வச்சிருக்கும் போலருக்கு. முதல் ரெண்டு மூணு காட்சிகள்ல யார் யாரையோ தாக்குற மாதிரி வசனங்கள். குறிப்பா ஒரு ப்ரோடியூசர்கிட்ட ஒருத்தன் கதை சொல்ல வரும்போது அவரு ”தம்பி.. இந்த கதையெல்லாம் வேண்டாம். காமெடி ஸ்க்ரிப்ட் எதாவது இருக்கா?” ம்பாரு. “காமெடியா?” ன்னு இவன் கேட்ட உடனே “அதாம்பா.. கதையே இருக்கக் கூடாது. கடைசி வரைக்கும் ஹீரோவும் காமெடியனும் பேசிக்கிட்டே இருக்கனும். எவன் ஹீரோ எவன் காமெடியன்னே தெரியக்கூடாது” ங்குறாரு. ஏம்பா உதயநிதிய ஓட்டனும்னா நேரா இத வீட்டுலயே போய் சொல்லிட்டு வந்துருக்கலாம்ல. ஏன் தேவையில்லாம ஒரு சீன் வேற வேஸ்டு.

இண்ட்ரோ சாங்கும் அப்டித்தான். எதோ ஜெயிப்போம் ஜெயிப்போம்னு ஒரே தன்னம்பிக்கை தளும்பி ஓடுது.  அருள் நிதி டான்ஸ் ஆட முயற்சி பண்ணிருக்காரு. அதுவும் அவர் முகத்துக்கு மட்டும் எக்ஸ்ட்ரா லைட்டிங்க். பாடி மூவ்மெண்ட்ஸ்லாம் நல்லாத்தான் இருக்கு. ஆனா மூஞ்சி மட்டும் சிரிச்சா மாதிரி எந்த ரியாக்சனும் இல்லாம அப்டியே இருக்கு. கொஞ்ச நாள் முன்னால “புலி உறுமுது புலி உறுமுது” பாட்டுல விஜய் முகத்துக்கு பதிலா மோடி முகத்த ஒட்ட வச்சி ஒரு மிக்ஸ் பண்ணிருந்தாங்க. மோடி மூஞ்சி அப்டியே இருக்கும் விஜய் பாடி மட்டும் மூவ்மெண்ட் காட்டும். இந்த இண்ட்ரோவ பாக்கும் போது எனக்கு அந்த மோடி வீடியோ ஞாபகம் தான்.



ரொம்ப நேரம் அறுக்காம ஆங்கிலப் படங்கள் மாதிரி நேரடியா கதைக்குள்ள போயிடுறாங்க. இண்ட்ரொவ தவிற வேற பாட்டுங்க எதுவும் இல்லை. டிமாண்ட்டி காலனிக்குள்ள நுழையிறதுலருந்து, படத்தோட க்ளைமாக்ஸ் வரைக்கும் கொஞ்சம் கூட தொய்வில்லாம, எடுத்துட்டு போயிருக்காங்க. கிட்டத்தட்ட யாவரும் நலம் தியேட்டர்ல பாத்தப்போ இருந்த அதே ஃபீல்.

ரெண்டு மணி நேர படத்துல கிட்டத்தட்ட ஒண்ணே கால் மணி நேரம் ஒரே வீட்டுல தான் நடக்குது. நாலே கேரக்டர் தான். ரெண்டாவது பாதில அப்பப்போ ஆங்கிலப்படமான 1408 ன் தாக்கம் அதிகமா தெரியிறத தவிர்க்க முடியல. பயமுறுத்துறாங்கன்னு சொல்றத விட, சின்ன சின்ன ட்விஸ்டுங்கள நிறையா வச்சி ஆடியன்ஸ எங்கேஜ் பண்ணி வச்சிருக்காங்கன்னு தான் சொல்லனும்.

ஒரு ஓலைச்சுவடி ஜோதிடரா எம்.எஸ்.பாஸ்கர். ஒரு சீன் வந்தாலும் கலக்கிருப்பாரு. ஓலைச்சவடி பாக்குறவங்கள என்ன பண்ணுவாங்களோ அப்டியே பண்றாரு. (ஓலைச்சுவடி ஜோதிடம் - சில உண்மைகள்). ஆனா அந்த சீன ரொம்ப காமெடியாவும், அவர கொஞ்சம் டுபாகூர் போலவும் காமிச்சிட்டு அவர் சொல்றது  எல்லாம் உண்மைன்னு சொல்றது தான் கொஞ்சம் உறுத்துற மாதிரி இருக்கு.

படத்துல இன்னொரு பெரிய ப்ளஸ் கேபா ஜெரிமியாவோட மியூசிக். முதல் படத்துலயே பட்டைய கெளப்பிருக்காரு. BGM செமையா இருக்கு. புதுசாவும் இருக்கு. கேமராவும் செம. டிமாண்டியோட கதை வரும்போது செம ரிச்சா இருக்கு. படம் முழுக்க மழை பெய்ஞ்சிக்கிட்டே இருக்கு. அதுவும் அந்த மழை பெய்யும் போது அருள் நிதி தங்கியிருக்க ஏரியா வியூ செம. அதுவே ஒரு பீதியக் கிளப்புது.


புது இயக்குனரான அஜய் ஞானமுத்துவோட இயக்கத்துல டிமாண்ட்டி காலனி கண்டிப்பா பாக்கலாம். அதுவும் திகில் படங்கள விரும்பிகள் மிஸ் பண்ணாம பார்க்க வேண்டிய படம். 


show_hide_content அச்சு  தமிழ்மணம் நிர்வாகிக்கு அறிவிக்க  


மு.கருணாநிதி ...மேலும் வாசிக்க

மு.கருணாநிதி
சென்ற தலைமுறை சினிமா ரசிகர்களை கேட்டுப் பாருங்கள், நடிப்பு என்றால் சிவாஜி என்பார்கள். வசனம் என்றால் கருணாநிதி என்பார்கள். ஆனால், இந்த கருணாநிதியின் பெயரையும் இருட்டடிப்பு செய்த காலம் ஒன்றுண்டு. 

1940-களின் மத்தியில் ஏ.வி.மெய்யப்பசெட்டியாரின் சினிமா தயாரிப்புகள் பெரும் வெற்றி பெற்று வந்தன. அந்த காலத்தில் அவரின் படங்களை விநியோகம் செய்து வந்த பி.ஏ.பெருமாள் மெய்யப்பருடன் சேர்ந்து ஒரு படம் தயாரிக்க வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டார். 

அந்த காலக்கட்டத்தில் தேவி நாடக சபா நடத்தி வந்த 'பாரசக்தி' நாடகம் புகழின் உச்சத்தில் இருந்தது. வசூல் சினிமாவை எல்லாம் பின்னுக்கு தள்ளி, அள்ளிக் குவித்தது. இந்த நாடகத்தை எந்த ஊரில் நடத்தினாலும், அந்த ஊரின் சினிமா வசூல் படுத்தது. 

இப்படி மக்கள் அலைமோதும் அளவிற்கு அந்த நாடகத்தில் என்ன இருக்கிறது? என்று தெரிந்து கொள்ளவதற்காக மெய்யப்ப செட்டியாரும் பெருமாளும் கடலூருக்கு சென்று 'பராசக்தி' நாடகத்தைப் பார்த்தனர். நாடகம் பிடித்துவிட்டது. 

ஏ.வி.மெய்யப்பன் செட்டியார்
உடனே, நாடகத்தை எழுதிய பாலசுந்தரத்தைப் பார்த்து விலைபேசி, நாடகத்தை வாங்கி, பெருமாளுக்கு கொடுத்தார் செட்டியார். படத்தை அண்ணாதுரை கதை எழுதிய 'நல்லதம்பி' திரைப்படத்தை இயக்கிய கிருஷ்ணன்-பஞ்சுவை கொண்டே 'பாரசக்தி' படத்தையும் இயக்கச் சொன்னார்.

அண்ணாதுரையைப் போலவே ஒன்றிரண்டு படங்களுக்கு வசனம் எழுதி வந்த மு.கருணாநிதியை படத்துக்கு வசனம் எழுத வைப்பது என்று முடிவு செய்தார்கள். 

படத்தின் ஹீரோவாக கே.ஆர்.ராமசாமியை நடிக்க வைக்க செட்டியார் விரும்பினார். ஆனால், பெருமாளோ வேறு விதமாக சிந்தித்தார். அவர் செட்டியாரிடம் "நாம் ஏன் ஒரு புது நடிகரை போடக்கூடாது?" எம்றவர் கூடவே "வேலூர் சக்தி நாடக சபாவில் நடந்து வரும் 'விதி' நாடகத்தைப் பார்த்தேன். அதில் கணேசன் என்ற ஒரு பையன் பிரமாதமாக நடிக்கிறான். அவனையே 'பராசக்தி'யில் ஹீரோவாக போட்டால் என்ன..!" என்று கேட்டார். 

அப்போது 'விதி' நாடகம் திண்டுக்கல்லில் நடந்துக் கொண்டிருந்தது. செட்டியார் அங்கு சென்று நாடகத்தை பார்த்துவிட்டு திரும்பி வந்தார். என்னவோ அவருக்கு புது நடிகரை நடிக்க வைப்பதில் உடன்பாடு இல்லாமலே இருந்தது. 

"சினிமா என்பது வேறு. நாடகத்தில் நடிப்பதென்பது வேறு. இதுவரை கணேசன் எந்த சினிமாவிலும் நடித்ததில்லை. அப்படிப்பட்ட ஒருவரை நடிக்க வைத்து படம் தோல்வியடைந்தால் என்ன செய்வது? இது நீங்கள் என்னுடன் கூட்டுச் சேர்ந்து தயாரிக்கும் முதல் படம் வேறு. புதுப் பையனெல்லாம் வேண்டாம். ஏற்கனவே நடித்து வருபவர்களை வைத்தே படம் எடுப்போம். எதற்கு ரிஸ்க்?" என்றார்.

பெருமாள் விடுவதாக இல்லை. "ரிஸ்க் எடுப்போம்! கணேசனையே நடிக்க வைப்போம். அவன் பிற்காலத்தில் மிகச் சிறந்த நடிகனாக வருவான். அதை நீங்களும் பார்க்கத்தான் போகிறீர்கள்..!" என்று பிடிவாதமாக இருந்தார்.

செட்டியார் வேண்டா வெறுப்பாக ஒத்துக் கொண்டார். 

'பராசக்தி' படபிடிப்பு தொடங்கியது. சுமார் 3,000 அடி படம் எடுத்தப் பின், அதுவரை எடுக்கப் பட்ட படத்தை செட்டியாருக்கு போட்டுக் காட்டப்பட்டது. 

படத்தைப் பார்த்த செட்டியாரின் முகத்தில் அப்படியொரு மகிழ்ச்சி. "இந்தப் பையன் தமிழ்நாட்டுக்கே பெரும் புகழ் சேர்ப்பான். இவனே தொடர்ந்து நடிக்கட்டும்." என்றார். 

'பராசக்தி'யில் சிவாஜி கணேசன் 
'பராசக்தி' 1952, அக்டோபர் 17-ல் ரிலீசானது. தமிழ் சினிமாவில் பெரும் திருப்பத்தை ஏற்படுத்திய படமாக அது மாறியது. சிவாஜி கணேசன் என்ற மாபெரும் நடிப்பு சகாப்தம் உருவானது. 

படத்திற்கு கருணாநிதி எழுதிய வசனம் பட்டிதொட்டிகளில் எல்லாம் படு ஹிட். வசனம் என்றாலே அது கருணாநிதிதான் என்ற புது டிரெண்ட் தோன்றியது. 

இப்படி பெயர் பெற்ற கருணாநிதிக்கும் சினிமா துறைக்கே உள்ள இருட்டடிப்பு அனுபவம் ஏற்பட்டுள்ளது. அது 'அபிமன்யு' படத்தின் மூலம் கிடைத்தது. 1948-ல் அந்தப் படம் ரிலீசானது. படத்திற்கு வசனம் எழுதிய கருணாநிதி முதல் நாள் முதல் காட்சிக்கு சென்று பார்த்தார். 

'அபிமன்யு' படத்தில் எம்.ஜி.ஆர்
தனது பெயர் வரும் என்று ஆவலோடு காத்திருந்தபோது திரைகதை, வசனம் ஏ.எஸ்.ஏ.சாமி என்று வந்தது. தனது பெயருக்குப் பதில் அன்றைக்கு பிரபலமாக இருந்த ஒருவரின் பெயர் வந்திருப்பதைக் கண்டு, படத்தின் தயாரிப்பாளரான ஜுபிடர் சோமுவிடம் போய் கேட்டார். அதற்கு அவர், "உன் பெயரும் பிரபலமாகட்டும், அதுவரை பொறு!" என்றார். 

வசனத்திற்காகவே பின்னாளில் மிகப் பெரும் புகழ் பெற்ற கலைஞர் கருணாநிதிக்கே ஆரம்ப காலங்களில் பெயர் இருட்டடிப்பு செய்யப்பட்டது இன்றைய தலைமுறைக்கு தெரியாது. 





show_hide_content அச்சு  தமிழ்மணம் நிர்வாகிக்கு அறிவிக்க  


முழுக்க போலீஸ் நிலையத்திலேயே படமாக்கியிருக்கும் படம் ‘விந்தை’. படம் ஆரம்பத்தில் நாயகி மனிஷாவும், நாயகன் மகேந்திரனும் ஓடிவந்து ...மேலும் வாசிக்க
முழுக்க போலீஸ் நிலையத்திலேயே படமாக்கியிருக்கும் படம் ‘விந்தை’.

படம் ஆரம்பத்தில் நாயகி மனிஷாவும், நாயகன் மகேந்திரனும் ஓடிவந்து ஒரு லாரியில் ஏறி தப்பித்து சென்னைக்கு வருகிறார்கள். மறுநாள் காலையில் பார்த்தால், அவர்களை போலீஸ், அழைத்து வந்து ஸ்டேஷனில் காவல் வைக்கிறது.

திருமணக் கோலத்தில் இருக்கும் நாயகியை பார்க்கும் போலீஸ் அதிகாரியான மகாநதி சங்கர், அவர்கள் இருவரும் காதலர்கள் என்றும், திருமணத்தை நிறுத்திவிட்டு இருவரும் தப்பித்து ஓடி வந்திருக்கிறார்கள் என்று நினைத்து, அவர்களை போலீஸ் ஸ்டேஷனில் வைத்து விசாரிக்கிறார்.

ஆனால், போலீஸ் நிலையத்தில் இவர்களை சரியாக விசாரிக்காமல் நேரம் கடத்துகின்றனர். மேலும் போலீஸ் நிலையத்திற்கு வரும் விவாகரத்து கேஸ், நாய் காணாமல் போன கேஸ் உள்ளிட்ட பல கேஸ்களை மட்டுமே விசாரித்து வருகின்றனர்.

இந்நிலையில், மகேந்திரன் போலீசிடம் சென்று எங்களை விட்டுவிடும் படியும், நாங்கள் எந்த தவறும் செய்யவில்லை, தங்களுக்கு என்ன பிரச்சனை நாங்கள் எதற்காக ஓடி வந்துதோம் என்று கூற முயற்சிக்கிறார். ஆனால், போலீசாரோ அதையெல்லாம் காதில் வாங்கிக் கொள்வதில்லை.

மாறாக, எல்லாம் எங்களுக்கு தெரியும், உங்களை மாதிரி எத்தனை காதல் ஜோடியை பார்த்திருப்பேன். உங்கள் பெற்றோர்கள் உங்களை எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டு வளத்திருப்பார்கள் என்று அறிவுரைகளை கூறி மகேந்திரன் மற்றும் மனிஷாவை பேச விடாமல் செய்கிறார்கள்.

இறுதியில், மகேந்திரன் மற்றும் மனிஷா இருவரும் யார்? எதற்காக இவர்கள் ஓடி வந்தார்கள்? இந்த ஜோடி ஒன்று சேர்ந்ததா? என்பதை முழுக்க முழுக்க போலீஸ் நிலையத்திலேயே படமாக்கி சொல்லியிருக்கிறார்கள்.

படத்தில் நாயகனாக நடித்திருக்கும் மகேந்திரனுக்கு பெரிதாக வேலையே இல்லை. குழந்தை நட்சத்திரமாக மற்ற படங்களில் ஒரு சில காட்சிகளில் வருவது போல் இந்த படத்திலும் வந்து செல்கிறார். கடைசி 15 நிமிடம் மட்டுமே இவருக்கு நடிக்க வாய்ப்பு கிடைத்திருக்கிறது. மற்ற நேரத்தில் முழு நேரமும் போலீஸ் ஸ்டேஷன் பெஞ்சிலேயேதான் உட்கார்ந்திருக்கிறார்.

நாயகி மனிஷா ஜித், மகேந்திரனைவிட சிறிதளவே நடிக்க வாய்ப்பு கிடைத்திருக்கிறது. அதை அவர் திறமையாக செய்திருக்கிறார். தமிழ் புலவராக வரும் எம்.எஸ்.பாஸ்கர் காமெடியால் ரசிகர்களை கவர்ந்திருக்கிறார்.

மனோபாலா, மகாநதி சங்கர், முத்துக்காளை உள்ளிட்ட பலர் கொடுத்த வேலையை செய்திருக்கிறார்கள். நகைச்சுவையை மையமாக வைத்து படத்தை இயக்கியிருக்கும் இயக்குனர் லாரா, படத்தில் காமெடி என்னும் பெயரில் நிறைய காட்சிகளை சொதப்பியிருக்கிறார். ஒரு சில காட்சிகள் பார்ப்பதற்கு சிரிப்பு வந்தாலும், பல காட்சிகள் எரிச்சலை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது.

திறமையான நடிகர்களை கையில் வைத்துக் கொண்டு அவர்களை கையாள தெரியாமல் கோட்டைவிட்டிருக்கிறார் இயக்குனர். போலீஸ் நிலையத்திலேயே படம் நகர்வதால் படம் சற்று போரடிக்கிறது. போலீஸ் நிலையத்தில் நடைபெறும் காட்சிகளை வைத்து திரைக்கதை அமைத்திருக்கிறார். அந்த காட்சிகள் சுவாரஸ்யம் இல்லாமலேயே செல்கிறது. பல காட்சிகள் திரைக்கதைக்காக வேண்டும் என்றே திணித்தது போல் உள்ளது.

வில்லியம்ஸ் இசையில் பாடல்கள் சுமார் ரகம். பின்னணி இசையும் பரவாயில்லை. போலீஸ் நிலையத்திலேயே காட்சிகள் இருப்பதால் ஒளிப்பதிவாளர் ரத்தீஷ் கண்ணாவிற்கு அதிகம் வேலையில்லை.

மொத்தத்தில் ‘விந்தை’ வியக்கவில்லை. 

show_hide_content அச்சு  தமிழ்மணம் நிர்வாகிக்கு அறிவிக்க  


தமிழ் சினிமாவில் எப்போது சில புதிய முயற்சிகள் எல்லை தாண்டி செல்லும், அதை மக்கள் எப்படி ஏற்று கொள்வார்கள் ...மேலும் வாசிக்க
தமிழ் சினிமாவில் எப்போது சில புதிய முயற்சிகள் எல்லை தாண்டி செல்லும், அதை மக்கள் எப்படி ஏற்று கொள்வார்கள் என்று சொல்ல முடியாது. இதை மனதில் வைத்து நிமேஷ் வர்ஷன் புதிய கதை களத்தை கையில் எடுத்து இயக்கியுள்ள படம் தான் திறந்திடு சீசே.

இப்படத்தின் டீசர், ட்ரைலர் வந்த போதே சமூக வலைத்தளங்களில் வைரல் தான். ஏனெனில் இன்றைய Soup Boys, Rich Girlsக்கு ஏற்றார் போல் ஏ வசனங்களுடன் செம்ம ரீச் காட்டியது. அதே படத்திற்கு ஒரு பெரிய எதிர்ப்பார்ப்பை ஏற்படுத்தியது.

கதைக்களம்

அலிபாபாவும் 40 திருடர்கள் படத்தில் எம்.ஜி.ஆர் திறந்துடு சீசே மந்திரத்தை போட்டவுடன் பணம், நகை மற்றும் சொர்க்கம் போல் இருக்கும் ஒரு குகை திறக்கும் அல்லவா? அதே போல் தான் படத்தின் ஆரம்பத்திலேயே இன்றைய இளைஞர்களின் சொர்க்கமாக கருதப்படம் ஒரு கிளப்பின் கதவு திறக்க அதில் ஆறடி குதிரையாக தன்ஷிகா எண்ட்ரி ஆகிறார். (படத்திலேயே அவரை அப்படி தான் சொல்றாங்க).

இவரை பார்த்தவுடன் தன் காம வலையில் விழ வைக்க வேண்டும் என நாராயண், வைரவன் ஸ்டாலின் ப்ளான் போட, அதற்கு ஏற்றார் போல் தன்ஷிகாவும் மூச்சு முட்ட குடிக்கின்றார். நேரம் ஆக ஆக போதை தலைக்கேறி பாத்ரூமில் விழுந்து கிடக்கிறார்.

அந்த இடத்திற்கு வரும் நாராயண், தன் நண்பன் வைரவன் ஸ்டாலினிடம் சொல்லி அவரை காப்பாற்ற, அதன் பின் தான் தெரிகிறது தன்ஷிகா கற்பழிக்கப்பட்டு இருக்கிறார் என்று. நாராயண், வைரவன் ஸ்டாலின் இவர்கள் மட்டுமே தன்ஷிகா கற்பழிக்கப்பட்ட நேரத்தில் அங்கு இருக்க, இவர்களில் யார் தன்ஷிகாவை கற்பழித்தார்கள்?

உண்மையாகவே அவர் கற்பழிக்கப்பட்டாரா? அப்படி இல்லை என்றால் அவர் ஏன் அப்படி சொல்ல வேண்டும் என பல டுவிஸ்ட் முடிச்சுகளை அவிழ்த்து நாட்டுக்கு முக்கியமாக தமிழ் நாட்டுக்கு ஏற்ற ஒரு பெரிய கருத்துடன் படம் முடிகின்றது.

படத்தை பற்றிய அலசல்

படம் ஆரம்பித்ததில் இருந்து ‘மது நாட்டுக்கும் வீட்டுக்கும் கேடு’ என்ற ஸ்லோகன் வந்து கொண்டே இருக்கின்றது. அதை எதற்கு கட் செய்ய வேண்டும், படம் முழுவதுமே கீழே Template ah வைத்திருக்கலாம். ஏனென்றால் படமே அதை பற்றி தான்.

படம் முழுவதும் ஒரு கிளப்பை சுற்றி தான் நடக்கிறது, அதில் எப்போதும் நாராயண், வைரவன் மட்டும் தான் இருப்பார்களா? வேறு யாருமே அங்கு வேலை செய்ய வில்லையா? என பல கேள்விகள் துரத்துகின்றது. நான் ஒரு Guts ஹீரோயின் என்று நிரூபித்துள்ளார், தன்ஷிகா. அதிலும் இரண்டாம் பாதியில் தான் துப்பாக்கியை வைத்து மிரட்டுகிறார்.

இப்படமே ஒரு சமுதாய விழிப்புணர்வு என்ற நோக்கத்தில் தான் இயக்கப்பட்டுள்ளது, அப்படியிருக்க, ஏன் சார் இத்தனை டபூள் மீனிங் வசனங்கள் என்று இயக்குனரை கேட்க தோன்றுகிறது.

படத்தில் பல இடங்களில் பெண்ணியம் தலை தூக்குகிறது. தன்ஷிகா ‘பொம்பள நான் எப்படி வேணாலும் இருப்பேன், நீங்க****(பீப்)போங்கடா’ன்னு ஷப்பா..பொண்ணு செம்ம ரைடு விட்டுள்ளது.

என்ன தான் தான் குடித்ததற்கு வைரவன் காரணம் சொன்னாலும், அதை பல இடங்களில் நியாயப்படுத்தி பேசுவது எந்த விதத்தில் நியாயம்?. இயக்குனர் மிஷ்கின் உதவியாளரா என்று தெரியவில்லை பல சிம்பாளிக் காட்சிகளும், காலுக்கு பின்னால் கேமரா ஓடும் காட்சிகளுமாக உள்ளது.

க்ளாப்ஸ்

படத்தின் முதல் பாதி கொஞ்சம் த்ரில்லாக, நாராயண் வசனத்துடன் நன்றாக இருக்கின்றது. மொத்த படத்தையும் தூக்கி செல்வது தன்ஷிகாவின் நடிப்பு தான். ஏஞ்சலினா ஜுலி காஸ்டியூமில் வந்து கலக்கியிருக்கிறார். கார்த்திக் ராகவேந்திராவின் பின்னணி இசை திகில் படத்திற்கு ஏற்றார் போல் உள்ளது.

பல்ப்ஸ்

படத்தின் இரண்டாம் பாதி, ஆரம்பித்த வேகத்திலேயே முடிக்காமல், ஜவ்வாக இழுத்துள்ளனர். காமெடி காட்சிகளாக இருந்தாலும் டபூள் மீனிங் வசனங்களை குறைத்திருக்கலாம். பேமிலி ஆடியன்ஸ் வேண்டாமா பாஸ்.

மொத்தத்தில் திறந்திடு சீசே மந்திரம் இன்னும் அழுத்தமாக கூறியிருந்தால் வெற்றியின் கதவு திறந்திருக்கும்.

show_hide_content அச்சு  தமிழ்மணம் நிர்வாகிக்கு அறிவிக்க  


விமர்சனம்: நான் முந்தைய ...மேலும் வாசிக்க
விமர்சனம்:

நான் முந்தைய பதிவில் கூறியது போல, உத்தம வில்லன் மட்டுமே பார்த்தேன். அதன் பிறகு வேறு எதுவும் பார்க்கவில்லை. இந்தியா பாகிஸ்தான் படம் நன்றாக உள்ளது எனப் படித்தேன். விஜய் ஆண்டனியை நான், சலீம் படங்களில் பேசா மடந்தையாக ரசிக்க முடிந்தது. ஆனால், அவரது காமெடி நமக்கு பிடிக்குமா என்று தெரியாததால் பார்க்கவில்லை. 36 வயதினிலே படத்திற்கு ரொம்ப நாள் முன்பே How Old Are You? பார்த்து விட்டேன். முடிந்தால், மனைவியைக் கூட்டிக் கொண்டு போய் பார்க்கலாம் என்றுள்ளேன்.

சமீப காலங்களில் எல்லா படங்களும் நன்றாக உள்ளது, ஓரளவு ஓடுகிறது என்று படிக்கும்போது தமிழ் சினிமா பிழைத்து விடும் போல உள்ளது. கண்மணி - காஞ்சனா இரண்டுமே நல்ல வெற்றி, வை ராஜா வை - உத்தம வில்லன் இரண்டுமே சுமாரான வெற்றி, இந்தியா பாகிஸ்தான், புறம்போக்கு, 36 வயதினிலே, இவை யாவும் நன்றாக உள்ளன என்ற மக்கள் கருத்து. எந்த படமும் மொக்கை, ஊத்திக்கொண்டது எனக் கேட்கவில்லை. எனவே, தமிழ் சினிமா நல்ல திசையில் பயணிக்கிறது என நினைக்கிறேன். இதே போல 'மாஸ்' படமும் தொடர்ந்தால் நல்லது.

சொல்ல மறந்து விட்டேனே. அருள்நிதியின் 'டிமாண்டி காலனி' படத்திற்கும் காத்திருக்கிறேன். ஏனென்றால், சென்னையின் திகில் இடங்கள் பற்றி ஏற்கனவே தெரியும், அதே போல ஒரு இடம் பயமுறுத்துவது போல இருக்கும் என்றால், நான்கு இளைஞர்களுக்கு என்ன செய்ய வேண்டும் என தோன்றுமோ, அதே போன்ற கதை போல இருக்கும் போல. ஏமாற்றாமல் இருந்தால் சரி.

இவரா இப்படி (அ) இவர் இப்படியா?

நமக்கு முன் பின் தெரியாத, அல்லது பழகி இராத மனிதர் ஒரு தப்பான ஆள் என அப்போது நாம் நினைப்போம்?

1. அவரை முதலில் பார்த்தவுடன் நம் மனதில் தோன்றும் எண்ணம். ஆள் கருப்பாக, குண்டாக, பரட்டை தலை போல, லுங்கி அல்லது கசங்கிய உடை என்று இருந்தால், நம்மையும் அறியாமல் "மோசமான ஆளா இருப்பான் போல" என்று தோன்றும். 

2. அவர் பற்றிய செவி வழி தகவல்கள் அல்லது, நமக்கு தெரிந்த யாரோ ஒருவர் சொல்லும் எதிர்மறைக் கருத்துகள்.

3. இதுவே அவர் ஒரு பிரபலமாக இருப்பின், நமக்கு பிடித்தால் சரி, பிடிக்கவில்லை எனில், அவரைப் பற்றிய எதிர் மறையான செய்தி எதில் வந்தாலும், உடனே "ஓ அப்படியா" என நாமே இன்னும் சில கற்பனைகளை சேர்த்துக் கொள்வோம்.


விஜயகாந்த்: பொதுவாக இவரைப் பற்றி 'படித்தவர்கள்' யாரும் ஒழுங்காக சொல்வதே இல்லை. என்னைப் பொருத்தவரை இவர் ஒரு அப்பாவி. விவரம் தெரிந்தவர்கள் இவரை நன்கு பயன்படுத்திக் கொண்டு வருகின்றனர். 'பங்காளி' என்ற சத்தியராஜ் படம் பார்த்திருக்கிறீர்களா? அதில் அவரை மதுவுக்கு அடிமையாக்கி, தனது சொல்படி ஆட்டி வைத்துக் கொண்டிருப்பார்கள். இவரும் அதே போலத்தான்.

பழைய படங்களில், அதாவது 80களில், 'சூப்பர் டைட்டில்ஸ் - கரிசல் ராஜா' என்று வரும் பார்த்திருப்பீர்களா என்று தெரியாது. அவரின் பேட்டி ஒரு முறை பல ஆண்டுகளுக்கு முன், குமுதத்திலோ, விகடனிலோ வந்திருந்தது. அதில் அவர் சொன்ன ஒரு விஷயம் இன்னும் என் மனதில் உள்ளது. "எனக்கு எல்லா நடிகர்களையும் தெரியும். என் கல்யாணத்திற்கு எல்லாரையும் பாத்து பத்திரிகை கொடுத்திருந்தேன். ஆனா, என்னையும் ஒரு சக தொழிலாளியா மதிச்சு, என் கல்யாணத்துக்கு வந்த ஒரே ஆள், விஜயகாந்த் மட்டும்தான்" என்று சொல்லி இருந்தார்.

அதே போல, அவரது கட்சியில் ஜெயித்து, சட்டமன்ற உறுப்பினர் ஆகி, இப்போது அம்மா பக்கம் தாவி உள்ள அருண் பாண்டியன் அவர்கள் ஒரு பேட்டியில் சொன்னது. "நான் கஷ்டப்பட்ட காலத்துல எனக்கு உதவி செஞ்சது விஜயகாந்த் தான். அப்புறம் படத்துல நடிக்க ஆரம்பிச்ச பின்னாடி, நான் ஒரு முடிவு செஞ்சேன். என்னோட நூறாவது படம் நானே இயக்கணும், அதுல கண்டிப்பா விஜயகாந்த் நடிக்கணும். அதுக்காக காத்திருந்து நான் இந்தப் படத்த எடுக்கிறேன்" என்று தனது நூறாவது படமான 'தேவன்' பட வெளியீட்டின்போது கூறினார்.

இனி நான் சொல்லும் சம்பவங்கள் அனைத்தும் மக்களுக்குத் தெரியும். இருந்தாலும், விஜயகாந்த் தனக்கு முக்கிய திருப்பு முனையாக அமைந்த 'சட்டம் ஒரு இருட்டறை' படத்தின் இயக்குனர் சந்திரசேகர், தனது மகன் விஜயை தமிழ் சினிமாவில் ஒரு இடத்தைப் பிடிக்க கஷ்டப்பட்டபோது, விஜயுடன் கவுரவ தோற்றத்தில், சந்திரசேகர் இயக்கத்தில் செந்தூரப்பாண்டி படத்தில் நடித்தார். அதே போல சூர்யாவுக்காக 'பெரியண்ணா' படத்தில் கவுரவ தோற்றத்தில் நடித்தார். நடிகர் சங்க தலைவராக இருந்தபோது, சிங்கப்பூர் மலேசியாவில் கலை நிகழ்ச்சிகள் நடத்தி, நடிகர் சங்க கடனை அடைத்தார். காவல் துறையினருக்கு ஒரு மதிப்பை தன் படங்கள் மூலம் அளித்தார். அதே போல, முடிந்தவரை, சண்டைக்காட்சிகளில் டூப் போடாமல் நடித்தார். தனது அலுவலகத்தில் எப்போதும் அன்னதானம் அளிப்பார்.

கொஞ்சம் சுயமாக யோசித்து, சொந்தமாக முடிவுகள் எடுப்பார், சொந்தக்காரர்களை விட்டுவிட்டு வேறு சிறந்த ஆட்களை தன்னை சுற்றி வைத்துக் கொள்வார் என்றால், என் ஓட்டு இவருக்குத்தான். ஆனால், நடக்குமா எனபது சந்தேகம்தான்.

ஒலகப்படம்:

கல்லூரி வந்து சேரும் வரை, தமிழ்ப்படங்களைத் தவிர வேறு எதுவும் பார்த்ததில்லை. ஆங்கிலப் படம் என்றாலே 'ச்சீ' என்று எல்லார் முன்னாலும் சொல்லி விட்டு, பின் சத்தம் இல்லாமலும், யாரும் இல்லாமலும் பார்த்தே பழக்கம். ஜாக்கிசானைத் தவிர வேறு எந்த வெளிநாட்டு நடிகரையும் தெரியாது. கல்லூரி வந்த பிறகுதான் ஓரளவு ஆங்கிலப் படங்களும், பிற திராவிட மற்றும் ஹிந்தி மொழிப் படங்கள் பார்க்க ஆரம்பித்தோம். அதுவும், ஏதாவது ஒரு படம் வேறு மொழியில் இருந்து ரீமேக் செய்யப்பட்டால், அதைப் பார்த்து விட்டு, பின் அந்த மொழியிலும் பார்ப்போம். போக போக, முதலில் அந்த மூலப்படத்தை பார்த்து விட்டு, தேவைப்பட்டால் நகலைப் பார்க்க ஆரம்பித்தோம்.

அதன் பின், பதிவுலகம் வந்த பின் பல பதிவர்கள் மூலமாக பல்வேறு மொழிப் படங்களைப் பற்றி தெரிந்தாலும், எல்லாமே பார்க்க மாட்டேன். துப்பறிவது, மர்மம், பேய், சண்டைப் படங்களையே பொதுவாக தேர்வு பார்ப்பேன். அவ்வப்போது காமெடி. அவ்வப்போது சில 'ஒலக படங்களைப்' பார்த்தாலும் அவை எனக்கு ஏனோ அவ்வளவாக பிடிக்கவில்லை. எந்த படமாக இருப்பினும், அதில் பல காட்சிகளை நம் அனுமானத்திற்கு விட்டு விடுவது ஏன் என எனக்குப் புரியவில்லை. எல்லாப் படங்களிலும் லாஜிக் நிறைய இடித்தது. ஆனாலும், நம்மை அதைப்பற்றி யோசிக்க விடாமல், "ஒரு வேளை இப்படித்தான் இருக்குமோ, இல்ல அப்படி இருக்குமோ" என்று வேறு வகையில் நம் கவனத்தை திருப்பி விடுகிறார்கள்.

விஸ்வரூபம், உத்தமவில்லன் படங்களும் கொஞ்சம் இப்படித்தான் சில விஷயங்களை நம் அனுமானத்திற்கு விட்டிருந்தன. கமல் ரசிகன் என்று சொல்லிக் கொல்லும் (சரியாகத்தான் டைப்பி உள்ளேன்) எனக்கே அது பிடிக்கவில்லை. அப்புறம் எப்படி இந்த உலகப் படங்களை நான் ரசிப்பது.

அதற்கும் வழி உள்ளது. நிறைய நேரம் இருக்க வேண்டும், தனியாக இருக்க வேண்டும். ஒரே படத்தை குறைந்த பட்சம் இரண்டு முறை பார்ப்பதற்கு பொறுமை வேண்டும். எல்லாவற்றையும் விட முக்கியம் "யார் யாரெல்லாம் உத்தமர்களோ, அவர்களுக்கு மட்டுமே இந்தப் படம் புரியும்" என்ற மனநிலை. கீழே வரும் காணொளியில் 2:01:24ல் இருந்து பார்க்கவும். அதன் பின் "நேக்கு புரிஞ்சிடுத்து" என்று சொல்லுவீர்கள்.


இவையெல்லாம் இருந்தாலும், "ஒரு லக்கினத்தில் ஒன்பது கிரகங்களும் உச்சம் பெற்ற ஒருவனாக" இருக்க வேண்டும். ஒலகப்பட விமர்சகராகப் போகும் எனக்கு, நானே இந்த காணொளியை சமர்ப்பித்துக் கொள்கிறேன்.


ஆமாங்க. நானும், இனி ஏதாவது ஒலகப்படம் பாத்து விமர்சனம் எழுதலாம்னு இருக்கேன். ஏன்னா, ஏற்கனவே நிறைய பேர், நெறைய எழுதி இருக்காங்க. அங்கங்கே கொஞ்சம் எடுத்து, பட்டி, டிங்கரிங் எல்லாம் பாத்து போட்டா, ஒரு பதிவு சூடா தயார்.

show_hide_content அச்சு  தமிழ்மணம் நிர்வாகிக்கு அறிவிக்க  


என் காதல் இரவு மலர்கள் பூத்து காத்து கிடக்கும் மாலை நேரத்தில் வண்டுகள் தேன்முட்டி மயங்கி கிடக்கும் ...மேலும் வாசிக்க
என் காதல் இரவு
மலர்கள் பூத்து
காத்து கிடக்கும்
மாலை நேரத்தில்
வண்டுகள் தேன்முட்டி
மயங்கி கிடக்கும்
அந்தி நேரத்தில்
உன் கை பிடித்து
கூட்டிசெல்வேன்
பூங்காவுக்கு
கல்லில் செய்த கதிரையில்
கைகள் இரண்டும்பற்ற
கதைகள் பேசுவேன் - உன்
கண்களையே நான் பார்ப்பேன்
சின்ன சின்ன சினுங்களும்
குட்டி குட்டி கோவமும்
மெல்ல தோளில் சாய்தலும்
எல்லாம் சேர்ந்து ஒரு காதலாய்
விட்டு கொடுக்கா பேச்சுக்களும்
கிட்ட வந்து முட்டி நிப்பதும்
சொட்ட சொட்ட
தேன் ஊரும் சொண்டுகளும்
சூரியனையயே கண்ணடித்து
மறைத்துவிடும் கடலுக்குள்
மெல்ல காலால் கோலமும்
மெல் கூந்தல்
கையில் சிக்குவதும்
தீண்ட ஏங்கி
எல்லை தாண்டா நிப்பதும்
வேண்டுமென்றே
தோள் முட்டி கதைப்பதும்
வேதம் சொல்லும் காதலாக
மாலை மறைந்து
கண்கள் இருட்ட
மனமே இல்லாமல்
கால்கள் எழும்ப
வீடு செல்லும் வேளையில் - என்னை
விட்டு சென்றாய் சாலையில்
அந்த நினைவுகளுடன்
என் காதல் இரவு
காத்திருக்கும் விடியலுக்காய்

show_hide_content அச்சு  தமிழ்மணம் நிர்வாகிக்கு அறிவிக்க  


பேய்ப்படங்களில்  காமெடியை நுழைத்து புது ட்ரெண்டு உருவாக்கி வெற்றிகரமாக பேய்க்காமெடி படங்கள் வந்து கொண்டிருக்கும் வேளையில் சீரியஸ் பேய்ப்படமாக வந்திருக்கிறது டிமாண்ட்டி காலனி. ...மேலும் வாசிக்க
பேய்ப்படங்களில்  காமெடியை நுழைத்து புது ட்ரெண்டு உருவாக்கி வெற்றிகரமாக பேய்க்காமெடி படங்கள் வந்து கொண்டிருக்கும் வேளையில் சீரியஸ் பேய்ப்படமாக வந்திருக்கிறது டிமாண்ட்டி காலனி.


படத்தில் பெரிய கருத்து வெங்காயமெல்லாம் இல்லை. ஒரு பேய்ப்படம், கேள்வி கேட்காமல் பார்த்தால் நன்றாக பயந்து அனுபவித்து விட்டு வரக்கூடிய அளவுக்கு நல்ல பொழுது போக்கு சித்திரம்.

ஒரே வீட்டில் தங்கியிருக்கும் நான்கு பேச்சிலர் நண்பர்கள். ஒரு நாள் இரவு குடித்து விட்டு போதையில் ஒரு பாழடைந்த வீட்டுக்கு செல்கிறார்கள். அந்த வீடு 150 வருடங்களுக்கு முன்பு வாழ்ந்த டிமாண்ட்டி என்ற ஆங்கிலேயனின் வீடு.

நால்வரில் மிகவும் பயந்த சுபாவம் கொண்ட சஜித் என்பவனை பயமுறுத்தி விளையாடுகின்றனர் மற்ற நண்பர்கள். அந்த வீட்டினைப் பற்றி ஏற்கனவே விவரம் அறிந்த நண்பர்களில் ஒருவனான உதவி இயக்குனர் ஒரு நகையை களவாடி விடுகிறார்.


மறுநாள் இரவு கடும்மழையால் அனைவரும் வீட்டிலேயே இருந்து சரக்கடித்து டிவி பார்க்கிறார்கள். அந்த நேரத்தில் அந்த டிமாண்ட்டி ஆவி நகைக்காக அந்த வீட்டினுள் நுழைய யார் யார் பிழைத்தார்கள், யார் செத்தார்கள், அந்த நகை என்னவானது என்பதே மாண்ட்டி காலனி படத்தின் கதை.

படத்தில் நாயகனின் கேரக்டரைசேசனே வெகு சுவாரஸ்யம். இந்த பாத்திரத்திற்கு ஒத்துக் கொண்ட அருள்நிதியை எவ்வளவு வேண்டுமானாலும் பாராட்டலாம்.

அடுத்தவன் பொண்டாட்டியை உஷார் பண்ணி அவளை சந்தோஷப்படுத்தி அவளிடம் பணம் பெற்று அந்த பணத்தில் நண்பர்களுக்கு செலவு பண்ணும் கதாபாத்திரம். கொஞ்சம் நடிக்கவும் ஆரம்பித்து இருக்கிறார். முகத்தில் ஒரளவுக்கு எக்ஸ்பிரசன்கள் வருகிறது. வாழ்த்துக்கள்.

நாயகன் என்பதற்காக அவருக்கென கூடுதல் காட்சிகள் இல்லை. நால்வருக்குமே சமமாகத்தான் காட்சிகள் பிரித்துக் கொடுக்கப்பட்டு இருக்கிறது.

படத்தில் நாயகி இல்லை என்பதே வித்தியாசம் தான். அந்த கள்ளக்காதலியாக வரும் தேனடை கிடைத்த வாய்ப்பில் எல்லாம் பெர்பார்மன்ஸில் பட்டைய கிளப்பியிருக்கிறார்.

படத்தின் இரண்டாம் பாதி முழுக்கவே ஒரே அறையில் நடப்பது போல் காட்டியிருப்பதற்கு  துணிச்சல் வேண்டும். அதையும் சுவாஸ்யமாக காட்டியிருப்பதற்கு நிறையவே  தில் வேண்டும். இயக்குனருக்கு நிறையவே திறமை இருக்கிறது.

எம்.எஸ். பாஸ்கரின் போன் காலில் உள்ள ரகசியத்தை அவர்கள் அறிந்து திடுக்கிடும் காட்சியில் நாமும் திடுக்கிடுகிறோம்.நல்லாவே சஸ்பென்ஸை மெயிண்டெயின் செய்து இருக்கிறார்கள்.

ரமேஷ் திலக் அறிமுக காட்சியில் பிரவுசிங் சென்ட்டரில் பன்னி மூஞ்சி வாயன் லைவ்ஜாஸ்மின் இணையதளத்தில் பெண்ணுடன் செக்ஸ் சாட் செய்து கொண்டிருக்கும் காட்சியில் தியேட்டரில் சிரிப்பு அள்ளுகிறது. நல்லாத்தான்யா சீன்ஸ் யோசிக்கிறீங்க.

இடைவேளைக்கு பிறகு படம் போனதே தெரியவில்லை. நல்ல சுவாரஸ்யமாக இருக்கிறது. சஜித் மட்டும் உறங்க மற்றவர்கள் ஜப்பானிய பேய்ப்படம் பார்க்கத் தொடங்குகிறார்கள். திரையில் இவர்கள் இருக்கும் காட்சி வர திகில் தொடங்குகிறது. அதனை கொஞ்சம் கூட குறைக்காமல் இறுதி வரை கொண்டு சென்றிருக்கிறார்கள்.

நகைச்சுவையை குறைத்து பயமுறுத்தனும் என்று முடிவு செய்திருக்கிறார்கள், அதில் வெற்றியும் பெற்றிருக்கிறார்கள்.

ஆரூர் மூனா

show_hide_content அச்சு  தமிழ்மணம் நிர்வாகிக்கு அறிவிக்க  


சாந்தனு பாக்யராஜ், அவரின் தாயார் பூர்னிமா பாக்யராஜ், கவுண்டமணி, பானு, ராம்கி, தியாகராஜன் ஆகியோர் நடிக்க, செந்தில் குமார் ...மேலும் வாசிக்க
சாந்தனு பாக்யராஜ், அவரின் தாயார் பூர்னிமா பாக்யராஜ், கவுண்டமணி, பானு, ராம்கி, தியாகராஜன் ஆகியோர் நடிக்க, செந்தில் குமார் என்ற அறிமுக இயக்குனரின் இயக்கதில் வெளிவரவிருக்கும் படம்தான் ”வாய்மை”.

இப்படத்தின் டிரைலர் சமீபத்தில் வெளியானது அதை பார்க்கும் பொழுது 1957ல் வெளிவந்து ”12 ஆங்ரி மென்” ( 12 angry men ) என்ற ஆங்கில படத்தின் தழுவலோ என்ற சந்தேகம் பரவலாக பேசப்படுகிறது.

12 ஆங்ரி மென்னின் கதை என்னவென்றால் ஒரு 18 வயது சிறுவன் தன் தந்தையை கொலை செய்ததாக குற்றம் சாட்டப்பட்டிருப்பார். அச்சிறுவன் தான் குற்றவாளியா? தண்டனையை நிறைவேற்றலாமா? என்று 12 பேர் கொண்ட சட்ட நிபுணக்குழு ஒன்று தான் தீர்மானிக்கும்.

அதில் 11 பேர் அவன் குற்றவாளிதான் என்றும், ஒருவர் மட்டும் அவன் நிரபராதி என்றும் சொல்வார்கள், பிறகு அச்சிறுவன் குற்றவாளி இல்லை என்று ஆணித்தரமாக நம்பும் ஒருவர் எப்படி மற்ற 11 நபர்களையும் ஒத்துகொள்ள வைக்கிறார் என்பதுதான் கதை.

இப்படம் காலங்களை தாண்டி போற்றப்படும் படங்களில் ஒன்று! ”வாய்மை”யின் டிரெய்லரும் இதுபோலதான் உள்ளது!

ஏதேதோ மொழிகளில் வெளியான படங்களின் கதைகளை உருவி பல படங்கள் தமிழில் வந்துள்ளன, அதை மக்களும் வரவேற்றிருக்கிறார்கள். ஒரு வார்த்தையால் ஒரு உயிர் போய்விடக்கூடாது என்ற மகத்தான கருத்தை வழியுருத்திய 12 ஆங்ரி மென் போன்ற படத்தை ரீமேக் செய்வது நல்ல விஷயமே! 

show_hide_content அச்சு  தமிழ்மணம் நிர்வாகிக்கு அறிவிக்க  


திரைவிமர்சனம்